Excuuscentrum Marokkanen geopend. Eindelijk spreken ze met één mond

Feestelijk was de opening niet, maar getuige de enorme belangstelling zijn de hardwerkende Nederlanders maar wat blij met het nieuwe loket voor Marokkaanse excuses in de kantine van de voormalige voetbalclub Nieuw Sloten. Het leed wat de Saskia’s en Johans ondervinden van hun Arabische medeburgers wordt hier verzacht met uitputtende spijtbetuigingen.

Pieter, een man van 43 jaar, is met de bus gekomen. In zijn hand houdt hij een kabelslot. “Kijk nou eens”, zegt hij tegen niemand in het bijzonder. “Opengeknipt met een betonschaar. Fiets weg. Een Gazelle die ik van Sinterklaas had gekregen. Benieuwd wat de Marokkanen daarop te zeggen hebben!” Voor hem staat Lianne, een studente van 24 jaar. Uit haar handtas haalt ze een schoen met een gebroken hak. “Iedere dag word ik nagesist op straat. Laatst moest ik rennen voor mijn leven, en nee – dat gaat niet op hakken.”

Aanleiding voor het Excuuscentrum Marokkanen is het overlijden van grensrechter Richard Nieuwenhuizen. Marokkaans geweld tijdens een amateurvoetbalwedstrijd werd hem fataal. Wekenlang zou dit het nieuws beheersen, wedstrijden werden afgelast. Wat begon als een ‘voetbalincident’ groeide uit tot een ‘Marokkanenprobleem’. Kwaliteitsmedia hadden de etniciteit nog even kunnen verzwijgen, maar werden meegezogen in de kolkende woede van bloggers, twitteraars en journalisten met een cursus ‘Benoemen’ op hun CV. “Er is maar één effectieve aanpak: daders strippen van Nederlands paspoort, na celstraf retour Marokko en grenzen dicht om erger te voorkomen”, twitterde een rechts-populistische politicus. De consternatie werd nieuws, tot ver in het buitenland.

Nederland was het zat. Of zoals een bezoeker van nrc.nl het verwoordde: “Marokkanen hebben dit weekend gedaan wat ze al sinds mensenheugenis bijna dagelijks in ieder dorp, elke stad, elke straat, elke disco, elke bus, elke trein, elke tram, elke school, elk plein doen; met een (grote) groep om niets iemand helemaal totaal in elkaar schoppen en slaan. En vervolgens gaat politiek correct Nederland weer haar aloude gezelschapspelletje spelen. Alles mag erbij gesleept worden, je mag zo vaak ‘eh’, ‘ja’ of ‘nee’ zeggen als je wilt, je mag vloeken, boos worden, emotioneel worden, totale pseudowetenschappelijke onzin uitkramen. Ja, zelfs de dode grensrechter zijn eigen dood in de schoenen schuiven. Alles is toegestaan. Het enige wat niet mag is een verband leggen tussen Marokkanen en excessief, zinloos (groeps)geweld. Ik wou dat ik het zit te verzinnen.”

Meer incidenten zouden volgen. En telkens als een Marokkaan de aanstichter was, steeg de rechts-populistische politicus een paar zetels in de peilingen. Op last van de minister-president werd er daarom een Marokkaans Excuuscentrum ingesteld. Niet alleen om de rechts-populistische politicus van een verkiezingszege af te houden, maar vooral om journalisten een alternatief te geven voor het bezoeken van schoolpleinen. Dat honende geschater van Marokkaanse scholieren na ieder incident deed het namelijk slecht in de beeldvorming. Olie op het vuur waar verontschuldigingen geëist werden.

Die eis is anno 2013 ingewilligd, zo blijkt als Pieter aan de beurt is. Theatraal gooit hij zijn slot en fietssleutel op de balie. “Kom maar op met je excuses, Mohammed!” De baliemedewerker kijkt nog even naar de instructie op zijn scherm. ‘1. Ga niet in discussie, geef de klager altijd gelijk, vraag niet om bewijsstukken. 2. Erken dat Marokkanen over het algemeen niet deugen. 3. Put je uit in excuses, beloof beterschap en geef de klager koffie.’

Pieter wordt ongeduldig en slaat met zijn slot op de balie. “Sorry, meneer”, zegt Mohammed. “Het spijt me verschrikkelijk dat ik, mijn neef of mijn broer je fiets stal. We zijn van de straat, weet je. En hebben geen opvoeding gehad. Ik beloof, namens alle Marokkanen, dat we gaan werken aan ons probleem. Het ligt in onze volksaard om op vrouwen te spugen, tasjes te roven en grensrechters te slaan. Het liefst in groepsverband. Daar zitten we zelf ook mee. Ik kan niet beloven dat het niet nog eens gebeurt, maar van ieder incident hebben we oprechte spijt. Sorry, meneer. Driewerf sorry. We zullen ons best doen ons voortaan te gedragen.”

Het Excuuscentrum Marokkanen is een daverend succes. Het concept wordt in heel het land uitgerold, woordvoerders van het centrum schuiven regelmatig aan in talkshows. Soms versturen ze al persberichten nog voordat een incident de media heeft gehaald.

Huppelend verlaat Lianne, de nagesiste studente, de excuuskantine van Nieuw Sloten. “Mijn dag is weer goed. Met dit excuuscertificaat kan ik die kut-Marokkanen om de hoek confronteren.” De Marokkaanse directeur van het Excuuscentrum laat desgevraagd weten dat ook slachtoffers van Turks, Spaans, Duits, Surinaams, Belgisch en zelfs Nederlands geweld welkom zijn. “Wij Marokkanen hebben het immers altijd gedaan. Daar nemen we nu onze verantwoordelijkheid voor.” ´Bron Nrc.nl´

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s