Zijlstra lult uit zijn nek

Ewald Engelen. © Floris Lok

Wat een sofist, die Zijlstra. Woensdag beweerde hij in Het Financieele Dagblad dat we ‘ombuigen’ omdat we een periode van lage groei tegemoetgaan. Zijlstra: de groei van gemiddeld drie procent van de afgelopen vijftien jaar is definitief verleden tijd; op z’n best kunnen we groeicijfers van 1,5 procent tegemoet zien; we leven op te grote voet en moeten dus de tering naar de nering zetten.

Ja zo lust ik er nog wel drie! De Nederlandse economie krimpt sinds 2009 omdat banken er een ongehoorde klerezooi van hebben gemaakt. Omdat de overheid niet het geduld wilde opbrengen om te wachten tot banken en huishoudens hun balans op orde hadden. En vanaf de verkiezingen van juni 2010 plotseling in blinde paniek met belastingverhogingen en andere lastenverzwaringen koste wat kost het begrotingstekort is gaan terugdringen. Met de bekende gevolgen: ineenzijgende economie, stijgende werkloosheid, dalende vastgoedprijzen, oplopende tekorten en groeiende staatsschuld.

We krimpen omdat we te haastig ombuigen

Oftewel, we buigen niet om omdat we lage groei verwachten; we krimpen omdat we te haastig ombuigen – en, ja, dat doen we omdat Olli Rehn en zijn begrotingsverdrag de mast is waaraan we onszelf hebben gebonden.

Of zou Zijlstra zich hebben laten influisteren door het werk van de Amerikaanse econoom Robert Gordon, die september vorig jaar een flinke steen in de academische en politieke vijvers gooide door met veel aplomb te beweren dat het einde van de economische groei nakende was?

Gordon ontleende deze conclusie aan de observatie dat de grote technologische innovaties van de afgelopen 150 jaar afnemende groei-effecten hadden gehad. De staal- en steenkoolrevolutie van de negentiende eeuw genereerde groeipercentages van tien tot vijftien. De verbrandingsmotorrevolutie van de eerste helft van de twintigste eeuw bracht groei van zo rond de vijf procent. Ronduit teleurstellend echter, aldus Gordon, zijn de economische opbrengsten van de ict- revolutie van de jaren negentig en daarna: drie procent en minder.

Ik sluit niet uit dat Zijlstra en/of zijn adviseurs het stuk van Gordon inderdaad gelezen hebben – nooit je tegenstander onderschatten! Maar ik raad hem dan aan ook het vele kritische commentaar te lezen dat Gordon ten deel is gevallen. Kort: hij zou de historische groei-effecten overschatten en een veel te defaitistische visie op de toekomst hebben.
Inderdaad grossieren de boekenstalletjes op Schiphol in economische profeten die ons de zegeningen (en vloeken) van robotisering, de neurorevolutie, nanotechnologie en driedimensionaal printen voorhouden. De menselijke vindingrijkheid is onuitputtelijk.

Oftewel, Zijlstra lult uit zijn nek.

Het tekent de wanhoop van een kabinet dat de omgevingsschade van zijn afbraakbeleid alleen maar ziet groeien.Bron:parool.nl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s