Martine werd gepest op werk: ‘Voor koffie werd ik overgeslagen.’

Woman sitting in her office with her eyes covered

Deze week is de Week Tegen Pesten, waarin dit jaar cyberpesten centraal staat. Dat dit veel voorkomt onder jongeren is bekend. Minder bekend is er over online pesterijen in een werkomgeving. Dat die er wel degelijk zijn, bewijst het verhaal van Martine (35). Dagelijks had zij te maken met mails die niet bij haar aankwamen, wachtwoorden die zomaar waren veranderd en gemene roddels over haar, die via WhatsApp-groepen werden verspreid.

Het begon een half jaar geleden,” vertelt ze. “Ik was adviseur bij een bank en eens in de twee weken hadden we een teamvergadering over lopende zaken. Van tevoren kregen we dan altijd de agendapunten via de mail. Maar ik kreeg deze mail steeds niet en moest er elke keer om vragen. Heel vervelend, want ik kon me hierdoor niet goed voorbereiden.

OVERAL BUITEN GEHOUDEN
Als ik om de mail vroeg, zeiden mijn collega’s dat ik wél was gemaild, want mijn naam stond in de lijst van ontvangers. Ze gebruikten echter een oud e-mailadres. Ik had al meerdere malen aangegeven dat ik dat adres niet meer gebruikte. Maar het werd niet aangepast.

Toen ik voor de zesde keer géén stukken ontving, vroeg ik geïrriteerd of het echt zo moeilijk was om mijn goede e-mailadres in de lijst te zetten en liep daarna de afdeling af. Vanaf dat moment werd de sfeer vervelender en werd ik van veel zaken helemáál niet meer op de hoogte gehouden of kreeg ik mails pas op het laatste moment.”

“Onze afdeling had een WhatsApp-groep. Daar zat ik ook in. Maar later bleek dat er nóg een WhatsApp-groep was, waar iedereen in zat, behalve ik. Daarin deelden mijn collega’s berichten over mij; nare roddels en foto’s van rare poppetjes waar ze mijn hoofd op hadden geplakt. Dit hoorde ik van een collega die zich eraan ergerde,” vertelt Martine.

WACHTWOORD VERANDERD
De pesterijen breidden zich steeds verder uit, vertelt ze aangeslagen: “Als er een kaart rondging voor een collega, dan kwam deze niet langs mij. Als iemand koffie ging halen voor de afdeling, werd ik overgeslagen. Ook gebeurde het regelmatig dat ik niet kon inloggen op mijn computer, omdat iemand mijn wachtwoord had veranderd!!

Op een vrijdag kreeg ik pas om 16.30 uur een belangrijke mail, die ik nodig had om een opdracht te doen. De deadline was maandag 12.00 uur. Aangezien het een erg grote opdracht betrof, ben ik het hele weekend bezig geweest om hem af te krijgen. Maar natúúrlijk was ik de enige die de mail zo laat kreeg, de rest had ‘m de woensdag ervoor al gehad. Toen ik aan mijn collega vroeg waarom ik deze stukken niet eerder had gekregen, zei hij dat hij het erg druk had gehad en niet eerder de tijd om de mail door te sturen. Totale onzin, natuurlijk. Het was gewoon pesten!!

CYBERPESTEN: GROEIEND PROBLEEM
Laura Willemse van de Stichting Pesten op de Werkvloer vertelt dat Martine’s ervaringen niet op zichzelf staan: “Er wordt steeds meer melding gemaakt van dit probleem; het gebeurt dus steeds vaker.” Op de vraag wat er volgens haar eigenlijk verstaan wordt onder cyberpesten, zegt ze: “Cyberpesten is het lastig vallen, bedreigen en beledigen van personen via mobiele telefoon of internet. Dit gedrag komt voor bij kinderen en jongeren, maar, zoals je ziet, ook bij volwassenen!!

“De gepeste persoon voelt zich vaak onzeker, heeft minder plezier in zijn werk, heeft vaker hoofdpijn, last van slapeloosheid en in sommige gevallen kan het leiden tot psychische problemen en arbeidsongeschiktheid. Onze indruk is dat er niet één speciale doelgroep is die slachtoffer wordt. Het komt in alle gelederen voor, dus ook intelligente mensen kunnen slachtoffer worden.”

LACONIEKE LEIDINGGEVENDE
Toen collega’s haar begonnen te ontvrienden op Facebook, was voor Martine de grens bereikt. “Aangezien het aantal incidenten toenam, besloot ik te praten met mijn leidinggevende. Maar deze nam het totaal niet serieus en zei dat ik dit zélf met mijn collega’s moest oplossen…

“Inmiddels sliep ik steeds slechter en ging ik natuurlijk met tegenzin naar mijn werk. Ook thuis merkten ze dat ik nergens energie voor had, kortaf werd en moe was. Ik praatte er wel over, maar het was moeilijk om een oplossing te vinden. Ik voelde dat ik het niet lang meer kon volhouden en heb daarom uiteindelijk besloten een andere baan te zoeken…”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s