Een vrijwillige diaspora.

Een diaspora van mensen, richting westerse landen in de wereld.

Een vrijwillige diaspora van noord oost zuid en west Afrikanen komen die in de toekomst naar Europa? Het VN-migratiepact nodigt de migrant uit wel te komen. Het stimuleerd de Afrikanen zich te verspreiden in Europa de westerse wereld. Heeft het geven van miljarden euro’s aan ontwikkeling hulp decennia lang geen positief effect gehad voor de Afrikaanse mensen.

Het VN-migratiepact, een bedacht plan zorgt nu al voor een orkaan aan reactie namelijk direct om het oog. Je hoeft geen etnograaf te zijn die zich breed verdiept op het sociaal culturele vlak met een participerende observatie om in te zien dat een grote stroom islamitische Afrikanen uit alle delen van dat continent een grote impact zal hebben in de toekomst op de Europese bevolking. En zoals een etnograaf te maken heeft met epistemologisch denken, hebben op dit moment ook regerings- leiders die het verdrag moeten tekenen hun gegronde twijfel over inhoud en dus de consequentie van dat verdrag. 

Het is humaan van de westerse wereld om vluchtelingen te steunen. Maar is het grondgebied van Europa daar de oplossing voor.

Een diversiteit aan islamitische richtingen die al deze etnische groepen met verschillende islamitische geloofsovertuigingen met zich meebrengen naar Europa. Zorgen nu al voor meedogenlozen religieuse oorlogen in eigen gebieden in de islamitische wereld.

Wat zal er gebeuren als deze etnische groepen zich gaan vestigen in Europa in de toekomst. Europa kan er alleen maar naar raden. Het gevaar voor terroristische aanslagen die de etnische groepen in Europa in hun eigen (wereld) misschien zullen gaan plegen om macht naar zich toe te trekken. Zal dan mogelijk in de Europese landen plaats gaan vinden. En pluralisme daarmee uitgesloten is. Ervaring heeft doen inzien door de jaren heen dat er met vele islamieten geen match,- geen integratie tot stand is gekomen. Maar er ook mensen vanuit deze etnische groepen die al verschillende generaties in Nederland verblijven zich wel op groter schaal ontwikkelen. Maar dat is niet genoeg.

De vraag is waarom zetten de regeringen belasting geld in om etnische groepen binnen te halen waarvan je weet dat gros daarvan niet kunnen werken voor de Europeanen. Het zal de Nederlandse (kennis) economie, innovatieve slagkracht en concurrentie positie op geen enkele manier versterken. 

Dat kan alleen gebeuren als deze groepen direct inzetbaar zijn in de economie. Zolang dat niet het geval is. Breek je de zekerheid van de opgebouwde rechten van de burgers af. En dat mag nooit de bedoeling zijn. 

En dus de grootste groep migranten opgevangen zullen moeten worden. In plaats van werken en belasting betalen. Het probleem is dat bijvoorbeeld Nederland grote groepen etnische migranten niet financieel in hun levensbehoefte kunnen voorzien. Laat staan met de huidige woningnood ze van een woonhuis kunnen worden voorzien.

Zonder elementaire kennis of meer, en diploma’s en geen juiste werkervaring. Is het voor mensen die van een basaal nivo zijn. Zo goed als kansloos om een baan aangeboden te krijgen. En eenmaal in het land heb je de plicht ze te voorzien in hun levensbehoeften. Als men dit bindende pact steunt. Als dat zal gebeuren. Dan zal dit project wederom weer mislukken. En heel veel belasting geld gaat kosten.







Honderden ambtenaren worden aangezet tot niet-integer werk.

Honderden rijks ambtenaren zijn weleens onder druk gezet om iets te doen wat eigenlijk niet hoort, stelt FNV Overheid op basis van een online onderzoek dat 1.368 rijks ambtenaren hebben ingevuld. In 68 procent van de gevallen gaf een leidinggevende de opdracht.

Informatie achterhouden

In de meeste gevallen werd gevraagd informatie achter te houden. Ook werd er aan ambtenaren gevraagd uitkomsten van rapporten aan te passen (25 van de gevallen).

Volgens het grote meerderheid (85 procent) heeft het niet-integer gevolgen voor het publieke en maatschappelijke belang. Zo kan er beleid komen op basis van onjuiste informatie of kan geld verkeerd worden besteed.

Van de ambtenaren ervaart ruim de helft door het niet-integer handelen klachten als stress, angst of schuldgevoelens.

Problemen

Volgens het onderzoek komen integriteitsproblemen het meest voor bij de ministeries van Justitie en Veiligheid (22 procent), Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (22 procent) en Volksgezondheid Welzijn en Sport (20 procent).

Bij het ministerie van Financiën, waar volgens de meeste deelnemers aan het onderzoek veel aandacht is voor integer handelen, voelt 9 procent zich wel eens onder druk gezet.

Minister Kajsa Ollongren (Binnenlandse Zaken) word opgeroepen door het FNV Overheid om maatregelen te nemen. “Rijksambtenaren moeten hun werk zo zorgvuldig mogelijk kunnen blijven doen en ze moeten ook in alle veiligheid misstanden kunnen melden. Dit kan alleen als er bijvoorbeeld onafhankelijke vertrouwenspersonen komen en door een verder versterking van het Huis voor Klokkenluiders”, zegt FNV-bestuurder Mick Bleijerveld.

Ministerie verrast door uitkomst

Ollongrens ministerie noemt de cijfers “verontrustend”. Ook is het ministerie verrast, omdat eigen periodiek onderzoek van het departement onder alle rijksambtenaren niet aan het licht bracht dat de misstanden zo groot zijn.

“We moeten daar iets mee. We gaan de inhoud van dit rapport dan ook verder beoordelen en kijken wat we hieraan kunnen doen”, aldus het ministerie van Binnenlandse Zaken.

Ambtenaren worden door het ministerie eraan herinnert dat ze “bij twijfel altijd hun verhaal kunnen melden’’. Dat kan ook vertrouwelijk of anoniem. Bron:zakelijknieuws

Joop Hueting sprak als eerste over ‘afschuwelijk vertoon van geweld’ in Indië.


Het gezin Hueting vluchtte uit hun woonplaats Amsterdam van wegen zijn bekentenis.

Joop Hueting (1927-2018)

Op vrijdagavond 17 januari 1969 verscheen Indië-veteraan Joop Hueting op de televisie, in het programma Achter het Nieuws van de VARA. Hueting koos zijn woorden zorgvuldig, hij formuleerde precies. Zijn bekentenis over de excessieve oorlogsmisdaden, begaan door Nederlandse militairen in Indonesië tijdens de politionele acties 1945-1949, veroorzaakte een schokgolf. De zogenaamde „vreedzame missie” van Nederland in de kolonie bleek een „afschuwelijk vertoon van geweld, wraak, marteling”. Hueting sprak zelfs over „structureel geweld”.

Afgelopen zondag 11 november is Johan Engelbert Hueting (Joop) in Amsterdam overleden op 91-jarige leeftijd. Hueting werd op 25 september 1927 in ’s-Gravenhage geboren en studeerde psychologie aan de Universiteit van Amsterdam, waar hij in 1968 promoveerde op psychofysiologie. Hij bekleedde het hoogleraarschap experimentele psychologie aan de Vrije Universiteit van Brussel.

In 1947 diende hij als 19-jarige dienstplichtige soldaat bij het 5de bataljon Stoottroepen, gelegerd op Oost-Java. In een recent interview met NRC liet Hueting weten dat hij al in 1956 contact zocht met de media om gehoor te vinden voor zijn bekentenis. Aanvankelijk vergeefs, totdat een interview in de Volkskrant (19 december 1968) de aandacht trok van tv-redacteur Herman Wigbold. Tijdens de feestdagen wilde men geen uitzending om de kijker niet te belasten, dus werd het januari 1969.

Sindsdien is het beeld van het koloniale verleden diepgaand en ingrijpend veranderd. Het was voor Hueting al een tijdlang een grief dat de Nederlandse regering en het leger volhielden dat de misstanden tijdens de politionele acties slechts uitzonderingen waren in een operatie die bedoeld was om „rust en orde te herstellen”. Dat was het „gewenste beeld”.

In de vuurlinie

Joop Hueting plaatste daar een „ongewenst beeld” tegenover. Als dienstplichtige nam hij deel aan vuurgevechten en stond hij in de frontlinie: „Wat ik meemaakte aan oorlogsacties waren beslist geen uitzonderingen, maar van hogerhand officieel verordonneerd.”

Hij noemde de geweldsdaden „structureel” en deze zienswijze maakt een wereld van verschil. Nederland verzweeg aanvankelijk het gewelddadige verleden tijdens de dekolonisatieoorlog, maar moest schoorvoetend toegeven dat er sprake was van wandaden. Voor Hueting was het „ een teleurstelling dat het onderwerp geleidelijk dreigde te verdwijnen van de politieke agenda; de Kamer nam zijn visie en de nota voor ‘kennisgeving’ aan, en dat was dat.”

Huetings bekentenis veroorzaakte heftige reacties, niet in de laatste plaats van de Indië-veteranen zelf die zijn vrouw belden en lieten weten „met machinegeweren aan de overzijde van de straat” te gaan liggen. Het gezin Hueting vluchtte uit hun woonplaats Amsterdam naar een pension op de Veluwe. Hueting heeft altijd begrip gehad voor de positie van de veteranen: ze werden uitgestuurd om het land te bevrijden, maar van wie, zo vroeg hij zich af? Van zijn eigen bewoners? Volgens Hueting nam al tijdens de oorlog het besef van „zinloosheid” toe.

Met Huetings bekentenis kantelde voorgoed het beeld van een „goede oorlog” in Indië, die een gewelddadige en zelfs „vuile” oorlog werd. Het is aan zijn optreden te danken dat de Excessennota van Cees Fasseur, destijds ambtenaar op het ministerie van Justitie, al na drie maanden gepubliceerd kon worden met een lijst van 110 gevallen van exceptioneel geweld. Hueting beschouwde zijn bekentenis van destijds als een „kleine triomf” waarop hij „tevreden en gerustgesteld terugkijkt”, zoals hij in 2016 liet weten. Bron:NRC.nl

Tegoed in Nederland veilig voor Turkse onrust.

Tegoeden bij Nederlandse vestigingen van Turkse banken zijn grotendeels veilig voor de financiële onrust in Turkije. Vijf grote Turkse banken in ons land vallen onder het depositogarantiestelsel omdat ze een Nederlandse bankvergunning hebben. Daarmee zijn voor spaarders tegoeden tot maximaal 100.000 euro veilig in het geval een bank failliet gaat.

Veel Turkse Nederlanders hebben geld gespaard bij Turkse banken in Nederland. De Nederlandse vestigingen van banken Anadolubank, Credit Europe Bank, Demir-Halkbank (DHB) , Garantibank en Yapi Kredi Bank vallen onder het depositogarantiestelsel.

De maximale waarde van 100.000 euro geldt niet per rekening, maar per klant. Als die meerdere rekeningen heeft waarop in totaal meer dan 100.000 euro staat, wordt toch maximaal dat bedrag terugbetaald.

Reactie 1

Depositogarantiestelsel is een fragiele bescherming voor spaarders en beleggers!!

Journalisten schrijven over veiligheid van uw gedeponeerde geld bij een bank. Ik zeg als antwoord daarop. Depositogarantiestelsel is geen garantie!! wat deze journalist beweerd. Wilt u meer lezen of reageren.

Reageer op de reactie.

Politie wil vooraanstaande functionarissen bestraffen om plichtsverzuim.

De Nationale Politie wil verscheidene vooraanstaande politiefunctionarissen disciplinair straffen omdat ze zich met regelmaat hebben laten fêteren door de Amsterdamse politiecommissaris Ad Smit, die eerder dit jaar werd ontslagen wegens verduistering van politiegeld.

Het gaat om een tiental politieagenten die op kosten van de politie concerten in de Ziggo Dome bijwoonden van artiesten als Mark Knopfler en Prince of kaartjes kregen voor optredens van De Toppers of wedstrijden van Ajax in de Johan Cruijff ArenA.

Onder hen is Leen Schaap, de oud-politiecommissaris die sinds twee jaar als commandant belast is met het aanscherpen van de integriteitsregels bij de Amsterdamse brandweer. Ook de plaatsvervangend eenheidschef van de politie Amsterdam Jan Pronker wordt disciplinair aangepakt, net als de tweede man van de Landelijke Eenheid van de nationale politie Willem Woelders.

Financiële straffen
De politie heeft deze functionarissen laten weten het voornemen te hebben tot disciplinaire maatregelen. Ze worden financieel bestraft voor bedragen van gemiddeld een paar honderd euro. „Het gaat om mensen die meer dan eens kaartjes hebben gekregen en in enkele gevallen ook op andere wijze plichtsverzuim hebben gepleegd. Het aannemen van kaartjes voor bijvoorbeeld voetbalwedstrijden of concerten is een overtreding van de geschenkenregeling.

Een politieman mag geen dingen aannemen”, zegt een woordvoerder van de Nationale Politie.

Ook twee officieren van justitie van het parket in Amsterdam – Gabriëlle Hoppenbrouwers en Machiel Woudman – zouden op kosten van de politie popconcerten hebben bijgewoond. Ze zijn hierover door de rijksrecherche gehoord. Een woordvoerder van het OM in Amsterdam zegt dat beiden als beleidsofficier van justitie en voetbalofficier van justitie „uit hoofde van hun functie” evenementen bijwoonden. Ze zouden voor de politie „aanspreekpunt” zijn geweest voor zaken als „crowdcontrol, verstoring van de openbare orde en overtreding van de Opiumwet”.

Voor sancties ziet het OM geen reden.

De aangekondigde disciplinaire straffen tegen politiemensen zijn een uitvloeisel van een integriteitsonderzoek naar commissaris Ad Smit. In juni 2017 maakte het Openbaar Ministerie in Amsterdam bekend dat Smit – die zo’n twintig jaar de hoogste politiebaas was in district Oost – strafrechtelijk wordt vervolgd omdat hij tussen 2009 en 2014 „structureel” dure etentjes en kaartjes voor voetbalwedstrijden van Ajax en popconcerten betaalde uit het politiebudget. De kaartjes gaf hij aan vrienden en collega’s. In april van dit jaar is Smit met strafontslag gestuurd wegens zeer ernstig plichtsverzuim.

Lastige positie
De sancties leiden tot spanningen binnen de politie. Het maakt bijvoorbeeld de positie van Schaap bijzonder lastig. Hij werd in 2016 benoemd tot commandant van de brandweer om daar de regels aan te scherpen. Schaap moet bij de brandweer een einde maken aan de foute groepscultuur. De aanpak van Schaap bij de brandweer leidde tot doodsbedreigingen aan zijn adres.

Niet iedereen die de afgelopen jaren gratis kaartjes kreeg van Smit wordt bij de politie gestraft. „Bij de beoordeling is gekeken naar de aard en omvang van het plichtsverzuim en naar de hiërarchische verhoudingen tussen Smit en degene die een kaartje kreeg”, zegt de woordvoerder van de politie. „Het is wat anders als een ondergeschikte van haar baas een kaartje krijgt of dat het een leidinggevende binnen de organisatie is. Zo iemand moet kritischer zijn en heeft een voorbeeldfunctie.”

Onredelijk behandeld
Smit zelf heeft eerder tegenover NRC laten weten dat hij zich het slachtoffer voelt van „doorgeslagen integriteit”. Ook de collega’s die nu disciplinair worden gestraft – nadat Smit in het onderzoek naar hem hun namen had genoemd – voelen zich in de meeste gevallen onredelijk behandeld. Smit bood volgens hen „gratis relatiekaarten” aan of zei dat hij een vriendin had met een bestuursfunctie bij de Ziggo Dome die entreekaartjes bij concerten over had.

Pikant is dat het huidige integriteitsonderzoek in gang is gezet door de baas van de Amsterdamse politie Pieter-Jaap Aalbersberg. Ook hij bezocht het concert van Mark Knopfler in de Ziggo Dome met kaartjes die Ad Smit had geregeld. Hij wordt niet gestraft omdat hij na het concert zelf terugbetaling regelde en uiteindelijk een onderzoek liet instellen naar de handelwijze van Smit. „Er wordt geen disciplinaire straf opgelegd aan degenen die hebben meegewerkt aan het onderzoek en de bereidheid toonden een verzuim te herstellen”, aldus een hooggeplaatste politiebron.

Opvallend mild
De voorzitter van de grootste politievakbond NPB, Jan Struijs, noemt de aangekondigde disciplinaire sancties opvallend mild. „Het opleggen van geldboetes heeft in deze salarisklasse geen effect”, zegt Struijs. Hij vindt de straffen ook niet vergelijkbaar met de sancties die doorgaans aan ‘gewone dienders’ worden opgelegd bij het overtreden van regels. „Zij worden overgeplaatst of krijgen voorwaardelijk ontslag. Het is erg wrang dat leidinggevenden van politie en Openbaar Ministerie, die het goede voorbeeld moeten geven en dagelijks het gedrag van politiemensen beoordelen, zich niet aan de gestelde norm houden. Dit is slecht voor het moraal van de troepen en het draagvlak van alle leidinggevende.”

Schaap, Woelders en Pronker willen geen commentaar geven. De betrokkenen kunnen nog bezwaar aantekenen tegen de sancties. De strafzaak tegen Ad Smit begint waarschijnlijk pas in 2019. Er worden op zijn verzoek nu nog mensen gehoord bij de rechter-commissaris.Bron:nrc.nl

 

Geen enkel dier meer levend gevild!in Nederlandse horror slachthuizen.

Lieve vrienden in Nederland,

Een kalfje werd levend gevild. Pas toen de medewerker ook de poten van het spartelende dier wilde afsnijden greep de inspecteur in. Eén voorbeeld uit een lange reeks horrorscenario’s in Nederlandse slachthuizen. Maar landbouwminister Schouten kan deze misstanden voorkomen als ze hogere straffen oplegt en slachthuizen eerder sluit!

De minister heeft aangegeven maatregelen te willen nemen. Nog voor het Tweede Kamerdebat over de horror in slachthuizen laten we haar zien dat burgers vanuit het hele land over haar schouder meekijken, en verwachten dat ze echt in actie komt!

Voeg jouw naam toe — Avaaz en klokkenluiders brengen onze stemmen over aan de minister, en we plaatsen levensgrote advertenties in dagbladen:

Geen enkel dier meer levend gevild!

Dit is het laatste in een lange reeks schandalen rondom toezichthouder NVWA. Elk jaar komen 1,5 miljoen boerderijdieren om bij stalbranden. De fipronilcrisis kostte 3,5 miljoen kippen het leven, en recent kwam naar buiten dat eenden in een fokkerij stelselmatig worden doodgetrapt en doodgeslagen. Ik stelde me voor dat mijn huisdieren zo gemarteld zouden worden en de tranen biggelden over mijn wangen — dat aan het leven van boerderijdieren geen waarde wordt gehecht is onbegrijpelijk en moet veranderen.

Klik op deze link om je handtekening te zetten.                                                                         https://secure.avaaz.org/campaign/nl/nl_slaughterhouses_loc/?ceGnVkb

Carola Schouten is ook opgegroeid tussen dieren. Nu is ze als minister verantwoordelijk voor het NVWA en heeft ze haar handen vol aan dierenleedschandalen. Ze zegt dat ze de werkwijze van het NVWA wil veranderen — maar veel inspecteurs hebben banden met de industrie en zullen dat niet zomaar laten gebeuren.

Laten wij ervoor zorgen dat de minister voet bij stuk houdt. Voeg jouw naam toe:

Geen enkel dier meer levend gevild!
Avaazers zijn dierenvrienden. Tienduizenden van ons doneerden om undercoverjournalistiek in slachthuizen mogelijk te maken — waardoor we op verschillende plekken brutaliteit aan het licht brengen. En meer dan 750.000 Europese Avaazers kwamen in actie tegen stalbranden. Laten we onze stem nog eens laten horen, om ervoor te zorgen dat geen enkel dier meer levend wordt gevild.

Met hoop en vastberadenheid,

Anneke, Alice, Elana, Diego en het hele Avaaz-team

Dieren levend gekookt en gevild in Nederlandse slachthuizen (RTL Nieuws)
https://www.rtlnieuws.nl/nederland/dieren-levend-gekookt-en-gevild-in-nederlandse-slachthuizen

Dierenartsen noemen lage boetes na gruwelen in slachthuizen ‘absurd’ (Zembla)
https://zembla.bnnvara.nl/nieuws/dierenartsen-noemen-lage-boetes-na-gruwelen-in-slachthuizen-absurd

Minister: slachthuis eerder sluiten bij misstanden (RTL Nieuws)
https://www.rtlnieuws.nl/nederland/politiek/minister-slachthuis-eerder-sluiten-bij-misstanden Bron Avaaz.

Klik op deze link om je handtekening te zetten. https://secure.avaaz.org/campaign/nl/nl_slaughterhouses_loc/?ceGnVkb

Nieuwe baas Amsterdamse brandweer wilde machocultuur aanpakken. Hij kreeg oorlog.

3887130325-3a395add

Cultuurstrijd
De Amsterdamse brandweer is ‘een verwaarloosde organisatie’. Commandant Leen Schaap probeert met harde hand de orde te herstellen. Doodsbedreigingen en rechtszaken zijn aan de orde van de dag.

Het nieuws in het kort:
Het conflict tussen de leiding en de manschappen van het brandweerkorps Amsterdam-Amstelland escaleert in hoog tempo. Zeker tien brandweerlieden zijn in de afgelopen anderhalf jaar door de korpsleiding ontslagen, berispt of overgeplaatst wegens (ernstig) plichtsverzuim: racisme, diefstal, ondermijning van het gezag en alcoholgebruik op de werkvloer. Commandant Leen Schaap en de ondernemingsraad (OR) verkeren al geruime tijd op voet van oorlog met elkaar. De korpsleiding zette herhaaldelijk een particulier recherchebureau in om medewerkers te schaduwen en te verhoren. Dat blijkt uit onderzoek van NRC.

Je ziet het niet dagelijks: twee brandweermannen in vol ornaat aan de balie van een juwelier – zonder dat er brand is.

Ze hebben net boodschappen gedaan, voor de lunch en het avondeten op de kazerne. Ze zijn bij de visboer geweest en bij bakkerskraam ’t Stoepje in winkelcentrum Het Stadshart in Amstelveen. Zo doen ze dat iedere twee weken, na hun vaste duikoefening in het nabijgelegen zwembad De Meerkamp. De mannen zijn niet te missen: ze gaan gekleed in de rode outfit van de Brandweer Amsterdam-Amstelland, de brandspuit en de duikwagen staan om de hoek geparkeerd.

Op die ochtend van 20 oktober 2017 is er bij de oefening iets opmerkelijks gebeurd: een van de duikers heeft een platina ring gevonden op de bodem van het zwembad. De bevelvoerder, die aanwezig is als leidinggevende, heeft hem in ontvangst genomen maar niet afgegeven bij de gevonden voorwerpen. In de autospuit op weg naar het winkelcentrum heeft hij de ring laten zien aan zijn collega’s. „Die ga ik verpatsen”, zegt hij.

Verschillende collega’s protesteren, maar daar trekt de leidinggevende zich niets van aan. Hij gaat op weg naar de juwelier. Een van de duikers loopt met hem mee. Hoeveel zou die ring waard zijn? Als de juwelier een bedrag noemt, zegt de bevelvoerder: „Kun je niet wat meer geven? De opbrengst is voor de brandwondenstichting.” De juwelier gaat akkoord. De ring wordt verkocht, handje contantje, voor dik 100 euro.
Over wat er daarna gebeurt, verschillen de getuigen van mening. Volgens de een zwaait de bevelvoerder, eenmaal terug in de autospuit, triomfantelijk met de bankbiljetten en zegt: „Ik heb meer geld gekregen toen ik zei dat het voor de brandwondenstichting was.” Een ander herinnert zich dat de bevelvoerder voorstelt om het bedrag onderling te verdelen. Weer een ander hoort hem zeggen: „Zo, daar kunnen we mooi het eten van betalen.”

Wat vaststaat: de ring keert niet terug naar de rechtmatige eigenaar en de opbrengst belandt nooit bij de brandwondenstichting. Het geld komt uiteindelijk terecht in de kantinekas van de ploeg, die ze gebruiken voor boodschappen of een personeelsuitje. Iedereen zwijgt erover. Tot een half jaar later, wanneer een betrokkene last krijgt van zijn geweten en een anonieme melding doet.

De bevelvoerder is inmiddels ontslagen, ook al heeft hij ruimhartig zijn excuses aangeboden. „Uw gedrag is volstrekt verwerpelijk en mijn vertrouwen in u is onherstelbaar beschadigd”, schrijft de korpsleiding hem op 9 mei van dit jaar. Zijn kompaan is weer aan het werk, met een proeftijd van twee jaar – die hij op dit moment aanvecht bij de rechter.

Is het verhaal van de ring een incident? Of is het een symptoom van een „enorm gesloten” en „gevaarlijke cultuur” die hoognodig moet worden opengebroken? Dat is de kern van een conflict dat woedt bij de Amsterdamse brandweer. Commandant Leen Schaap en een aanzienlijk deel van de vijfhonderd manschappen op de kazernes, de zogeheten uitrukdienst, verkeren op voet van oorlog. Doodsbedreigingen, intimidatie, obstructie en rechtszaken zijn aan de orde van de dag.

Brandpunt van het conflict zijn de 24-uurdiensten die de Amsterdamse brandweer traditiegetrouw draait. Op de uitrukdienst werken ze twee keer per week 24 uur achtereen. De overige vijf dagen zijn ze vrij. Volgens Schaap leidt dit tot een gesloten groepscultuur waarin excessen worden getolereerd en toegedekt. Hij vindt dat in de uitrukdienst een sfeer van wetteloosheid heerst.

Op de kazernes zien ze de 24-uursdienst juist als de kern van het brandweervak. Tijdens de vele uren samen wordt het ambacht overgedragen van meester op gezel. Informeel praten tijdens het eten of koken kweekt groepsgevoel en onderling vertrouwen – en dat is cruciaal in dit gevaarlijke beroep.
Bovendien vormen de 24-uursdiensten de basis voor een aantrekkelijk verdienmodel. Vanwege de vele compensatiedagen kunnen de brandweerlieden er een tweede of derde baan op nahouden: als stukadoor, loodgieter of taxichauffeur. Om de kazernecultuur te breken, wil Schaap die diensten afschaffen – iets wat de Amsterdamse politiek al jaren wil.

Over de strijd tussen de uitrukdienst en Schaap, voormalig politiecommandant, sijpelden al eerder details naar buiten. Uit onderzoek van NRC blijkt dat de problemen veel groter en talrijker zijn dan tot nu bekend. Uit gesprekken met ruim twintig betrokkenen en bestudering van tal van vertrouwelijke documenten blijkt dat sprake is van een „verwaarloosde organisatie” waarbinnen behalve intimidatie sprake is van diefstal, racisme, seksisme en pesten.

Het gaat nog verder. De brandweer kent een hoog ziekteverzuim, kampt met incomplete personeelsdossiers en heeft geen overzicht van de nevenfuncties die brandweerlieden er op na houden. En er zijn voorbeelden van drugsgebruik en dronkenschap op de werkvloer. „Het onwaarschijnlijke is waar bij de Amsterdamse brandweer”, zegt Schaap tijdens een interne presentatie in januari van dit jaar.
Falende commandanten
Opeenvolgende commandanten hebben geprobeerd een einde te maken aan die kazernecultuur – en faalden. Ze stuitten telkens op zulk hevig verzet dat echte veranderingen in het korps uitbleven. Ze vertrokken gedesillusioneerd of kozen de kant van de manschappen. „Er is sprake van conflictvermijding, pappen en nathouden”, staat in een vertrouwelijk rapport van een extern bureau uit 2017. „Er wordt water bij de wijn gedaan om de vrede te bewaren.”

Leen Schaap wil het radicaal anders doen. Hij hanteert een bikkelharde lijn, zonder veel oog voor de decennialang gedoogde mores en opgebouwde rechten van zijn korps.
Schaap gaat te werk als een echte politieman: documenteren, confronteren, sanctioneren. Kan het niet goedschiks, dan moet het kwaadschiks. Hij deinst er niet voor terug om een particulier recherchebureau in te schakelen om zijn eigen manschappen te schaduwen en te ondervragen. „Moeten we naar de rechter, dan gaan we naar de rechter”, zo luidt zijn adagium binnenskamers. Als je geen grenzen stelt dan vreten ze je op, is de overtuiging van Schaap: zware straffen zijn de enige taal die de mannen verstaan.

Een belangrijk onderdeel van zijn strategie is het onverbloemd benoemen van misstanden in interviews. Een greep: voor veel brandweerlieden is „het behoud van arbeidsvoorwaarden belangrijker dan het blussen van een brand”. De „maffia van de medezeggenschap” saboteert en ondermijnt alle hervormingen van de korpsleiding. De 24-uursdiensten? Die zijn „volstrekt failliet”, dus „even stoppen met huilie-huilie over dat rooster”.
Vanaf dag één maakt Schaap – intern én extern – duidelijk waar hij op uit is: het aanpakken van de 24-uursdiensten. Van het etmaal dat de mannen op de kazerne verblijven, zijn ze er maar acht uur officieel aan het werk: van acht uur ’s ochtends tot vier uur ’s middags. De rest zijn waak- en slaapuren, waarin de brandweerlieden niets hoeven te doen – tenzij er een uitruk is. En die acht uur werk? Daarin mogen ze ook schoonmaken, sporten, boodschappen doen en lunchen, schampert Schaap in een interview. „Iedereen denkt dat de brandweer altijd maar aan het werk is. Maar dat is helemaal niet het geval. Hooguit een paar uur per dag.”
Op de kazerne zien ze dat anders. De commandant snapt niet hoe belangrijk de 24-uursdienst is voor het groepsgevoel. En hoezo zestien uur niets doen? Er is tijdens die uren altijd wel ergens brand – en dan moet je er stáán.

Er is ook een minder verheven reden om aan de 24-uursdiensten vast te houden: geld. Als de brandweerlieden in een gewoon rooster moeten werken, hebben ze minder compensatiedagen – en kunnen ze er geen tweede of derde baan meer op nahouden. En zonder 24-uursdienst is het vak van brandweerman straks geen ‘bezwarend beroep’ meer. Met als gevolg: minder toeslagen.
Op het hoofdkantoor en in de kazernes zijn veel managers blij met Schaap: ze voelen zich in conflicten met de werkvloer eindelijk gesteund. Maar de OR manifesteert zich al snel als Schaaps grootste tegenstander. Het maandelijkse overleg met de korpsleiding mondt steevast uit in een verbale loopgravenoorlog. Over álles is onenigheid en argwaan – tot en met discussies over onafhankelijkheid van de verslaglegging. „Moeten we anders een externe notulist inhuren?” oppert een OR-lid.

Wanneer Amsterdamse raadsleden in september 2017 een werkbezoek brengen aan kazerne Teunis bij de Haarlemmerweg, zijn ze verbijsterd over de ijzige sfeer tussen Schaap en de mannen van de OR. Binnen vijf minuten vliegen de verwijten over en weer.
In de ogen van Schaap pleegt de OR obstructie: traineren, nee zeggen, eindeloos kissebissen over regeltjes en protocollen. De mannen van de OR vinden juist dat Schaap het probleem is: door zijn disciplinaire straffen en harde uitlatingen in de media heeft hij een „angstcultuur” gecreëerd binnen het korps. „Het lijkt er op”, zeggen ze tijdens een intern overleg over de onrust, „dat door de vele veranderingen en onrust er nu medewerkers zijn die de druk niet aankunnen en hierdoor ongepast gedrag vertonen.”
De mannen die worden gestraft, vinden ze bij de OR, zijn precies de mensen die het verzet plegen tegen het beleid van Schaap. „Hij behandelt het korps als een kraakpand dat moeten worden ontruimd”, zeggen ze tegen elkaar. Ze vermoeden zelfs dat ze door hem worden afgeluisterd. Ze richten een werkgroep op voor mensen die zich geïntimideerd voelen door de leiding: ‘Werken zonder vrees’.
‘Pesten zit niet in mij’

Kutmoslims. Zwarte apen. Kanker-Marokkanen. Tering kanker tyfus neger. De termen die een hoofdbrandweerman in het bijzijn van zijn collega’s gebruikt, liegen er niet om. En hij beperkt zich niet tot de kazerne Pieter, in Amsterdam-West. Als hij boodschappen gaat doen, noemt hij winkelende burgers op luide toon „brillenjood” of „dikzak”. Tegen een vrouw met een grote oorring zegt hij: „Hé, die heb ik als cockring.”
En dan is er nog zijn voorliefde voor het Derde Rijk. In de kazerne brengt hij de Hitlergroet. Hij paradeert door de gangen in een oude, leren brandweerjas en een legerpetje. Schreeuwt via de intercom bevelen in het Duits, of draait oorlogsmuziek.
Vijftien collega’s getuigen over de racistische teksten van de brandweerman. Ze doen dat tegenover een door Schaap ingehuurde onderzoeker van recherchebureau Pinkerton, begin 2017. De man zelf ontkent of relativeert alles. Racistische of anti-islamitische uitspraken heeft hij nóóit gedaan. „Pesten zit niet in mij”, verklaart hij. Teksten in het Duits via de intercom? Kan zijn, maar net zo goed in andere talen. „Meestal deed ik Jambers na in het Belgisch.” En die Hitlergroet? Een imitatie van ‘Allo ‘Allo!. Hij ziet zichzelf als de joker van de kazerne.

Het gedrag van de brandweerman is lang niet het enige voorbeeld van racisme, discriminatie en pesten in het korps. Neem de opmerkingen van een bevelvoerder van kazerne Dirk tijdens een training ‘groepsdynamiek’ op 25 oktober 2017. Als hij ziet dat er een pepernoot op de grond valt, zegt hij tegen een donkere collega: „Hé Zwarte Piet, ga je strooien?” Niemand in de groep zegt er iets van. Een vrouwelijke collega die op de administratie werkt van kazerne Willem vindt op een maandagochtend in november 2017 een dildo in haar bureaula. Ze is geschokt en doet aangifte. „Grapjes maken gebeurt om moeilijke situaties te kunnen relativeren of vergeten,” zeggen brandweermannen tegen medewerkers die de zaak onderzoeken. Een dader wordt niet gevonden.
Jarenlang vinden vrouwen en minderheden geen gehoor bij de leiding als het gaat om discriminatie en pesten. Dat gebeurt hier niet, is de standaardreactie. En als het al gebeurt, is het „Amsterdamse humor” – daar moet je tegen kunnen. Maar in 2016, nog voor de komst van Schaap, slaat een groep brandweerlieden met een migratie-achtergrond de handen ineen. Ze komen samen in een café in Amsterdam-Oost.

Daar komen de schrijnende verhalen op tafel. De racistische grappen. Opmerkingen over het voorkeursbeleid, zoals: „Door jou zit mijn zoon niet bij de brandweer.” De onzekerheid of je een bevelvoerder wel kunt vertrouwen als je een brandend pand in rent.

‘Respect’, zo noemen ze hun clubje. Ze krijgen meteen het oor van Schaap. Die heeft diversiteitsbeleid tot één van zijn speerpunten gemaakt. Hij komt langs bij een bijeenkomst van Respect, gekleed in een informeel, blauw brandweeroverhemd. In het korps heeft de werkgroep een averechts effect: niet het racisme, maar het bestaan van Respect roept grote weerstand op. In de vergaderingen met de OR leidt het diversiteitsbeleid tot aanvaringen. De OR vindt dat Schaap racisme en seksisme in het korps uitvergroot. Zijn inspanningen voor meer vrouwen en migranten zijn juist een slinkse poging om „jonge blanke mannen” eruit te werken. „Het verzet op de werkvloer is massief.” Steen des aanstoots is een speciaal sportklasje voor vrouwen, dat ervoor moet zorgen dat ook zij de verplichte sporttest kunnen halen. Bij een overleg in februari van dit jaar lopen de gemoederen hoog op. Met het vrouwensportklasje, zegt de OR, overtreedt de korpsleiding artikel 1 van de Grondwet: gelijke behandeling van iedereen.

Er wordt geschorst om af te koelen.
Op iedere melding van racisme of seksime volgt vanuit de korpsleiding de zwaarst denkbare disciplinaire straf – als afschrikwekkend voorbeeld. De bevelvoerder van de opmerking over Zwarte Piet wordt twee dagen na de training aangesproken op zijn gedrag door een leidinggevende. Hij toont zich verrast: hij is zich van geen kwaad bewust. Daar denkt de leiding anders over. De man wordt voor een jaar teruggezet in rang en salaris. Hij wordt overgeplaatst naar een andere kazerne.
Als straf voor de dildo-grap wordt het budget voor een teamuitje niet uitgekeerd, wat weer leidt tot een storm van protest. Helemaal als Schaap de zaak op het intranet van het korps benoemt.

De brandwacht van de Hitlergroet krijgt onvoorwaardelijk strafontslag. Alleen: in juli 2017 draait de rechter dat besluit terug. Een deel van de racistische uitlatingen acht hij bewezen, al plaatst hij vraagtekens bij de kwaliteit van het onderzoek van Pinkerton. Maar Schaaps voorganger Van Strien heeft de brandwacht verzekerd dat de zaak gesloten is – en dus had Schaap deze nooit opnieuw mogen oppakken. De brandwacht mag weer aan het werk.

Het is de methode-Schaap: vastberaden om zijn opdracht te vervullen, schuwt hij geen middel. Exemplarisch is de zaak van een hoofdbrandwacht van kazerne Anton die zich begin november 2017 ziek meldt bij zijn leidinggevende: buikgriep. In de top van de brandweer bestaat de verdenking dat de man zich afmeldt om zijn handen vrij te hebben voor twee ondernemingen die bij bestiert buiten werktijd.

Oud-politieman Schaap en zijn mensen gaan meteen over tot actie. Ze nemen opnieuw bureau Pinkerton in de arm. Medewerkers van het bedrijf bezoeken twee dagen achter elkaar het commerciële klimpark van de brandweerman in Nieuw-Vennep. Ze zien hoe hij daar een graafmachine bestuurt. De privédetectives leggen het met hun camera’s vast. Op basis van het rapport van Pinkerton wordt de brandweerman begin 2018 gestraft met voorwaardelijk ontslag met een proeftijd van twee jaar.
De zaak heeft zich inmiddels naar de rechtszaal verplaatst. De brandweerman ontkent aan het werk te zijn geweest op zijn klimpark. Hij was naar eigen zeggen slechts „korte tijd aan het rommelen met een happer”. Bovendien voelt hij zich in zijn gesprek met de onderzoekers overvallen en onder druk gezet.

Er is een duidelijk patroon zichtbaar in Schaaps optreden: rechttrekken wat in decennia is scheef gegroeid onder zijn voorgangers. Hij heeft weinig om op terug te vallen: van oudsher hoeven de brandweerlieden voor hun tweede of derde baan slechts op vrijwillige basis toestemming te vragen. „Er bestaat geen (volledig) zicht op het aantal medewerkers dat nevenwerkzaamheden verricht,” constateert bureau Integis eind 2017, noch op „de aard en de omvang” van die werkzaamheden. „Dit heeft tot gevolg dat willekeur wordt gecreëerd bij het verzoeken om en het geven van toestemming voor nevenwerkzaamheden.”

Schaaps strategie herbergt een risico. Er bestaat een gerede kans dat de korpsleiding aan het kortste eind trekt. Dat gebeurde al eerder met een zaak tegen drie brandweerlui. In oktober 2017 geven ze een afscheidsfeestje in café het Wapen van Diemen, om te vieren dat ze met pensioen gaan. De korpsleiding verdenkt ze van het indienen van valse declaraties en doet aangifte wegens oplichting. Maar het OM ziet geen reden om over te gaan tot vervolging, de mannen zijn volgens de aanklager „ten onrechte” als verdachte aangemerkt.

Krijgt Schaap steun?
Het is een drukte van jewelste in de kantine van voetbalclub TOG in de Amsterdamse Watergraafsmeer. Op woensdagavond 16 mei van dit jaar verzamelen zich daar zo’n tweehonderd brandweerlieden. Voor de deur staan grote motoren en dure scooters.
Een bijeenkomst om stoom af te blazen, noemen aanwezigen het naderhand. Even onder gelijkgezinden je beklag doen over de angstcultuur die Leen Schaap heeft gecreëerd – zonder dat leidinggevenden je bespioneren of verklikken.

De korpsleiding ziet het anders. In de kantine van TOG zijn plannen beraamd om commandant Schaap en de rest van de brandweertop te wippen. Want dat de aanwezigen dat graag zouden zien, daar bestaat in de korpsleiding geen twijfel over. Dat ze nog niet tot actie zijn overgegaan, maakt het samenzijn niet minder omineus.
Duidelijk is dat de strijd tussen de korpsleiding en de uitrukdienst zich op dit moment op een hoogtepunt bevindt. Schaap heeft onlangs een belangrijke slag gewonnen: zijn contract is met drie jaar verlengd, zonder ruggespraak met de OR. Zijn tegenstanders moeten vooral niet denken dat hij over een jaartje toch weg is. Op 1 januari 2019 hoopt Schaap eindelijk de proeftuinkazerne te openen.
Maar de OR blijft zich verzetten. Ze hebben twee rechtszaken in gang gezet om de komst van de proeftuin te blokkeren.

Eén ding is cruciaal voor de afloop van de strijd: krijgt Schaap voor de onvoorwaardelijke steun van de nieuwe burgemeester, Femke Halsema? Veel keuze heeft ze niet. Als Halsema de scherpe randjes van Schaaps beleid probeert af te veilen, stapt hij op en sneeft de ambitie om de 24-uursroosters te schrappen opnieuw. Bovendien is de positie van Schaaps medestanders in het management en op de werkvloer dan ernstig verzwakt. Het conflict heeft de afgelopen twee jaar een scherpe lijn getrokken door de organisatie: ben je vóór of tegen Schaap?
Als Halsema vierkant achter Schaap schaart, kan ze laten zien dat ze als GroenLinkser niet soft is op veiligheid. Alleen: ook zij zal dan, net als Schaap, de woede van de manschappen ervaren. Al is hun openingszet charmant. In een brief aan haar schrijft de OR op 26 juli: „Ook wij zijn verheugd dat onze mooie stad eindelijk een vrouwelijke burgemeester heeft.”

Deel 2

https://onrecht.wordpress.com/?p=21226

Lees ook:  Een gevaarlijk en verziekt en  corrupte ambtenaren cultuur bij de Gemeente Waterleidingen Amsterdam. Wat nu Waternet is.

https://onrecht.wordpress.com/2016/06/06/racistische-uitingen-op-de-werkvloer-werden-getolereerd-door-de-christelijke-gemeenschap-binnen-de-gemeente-waterleidingen-van-amsterdam/

 

Pro-Deoadvocaten haken af wegens slechte vergoeding.

toga

Sociale advocaten laten zich omscholen, worden actief in andere specialismen en beunen bij om rond te komen. De reden hiervoor is de slechte vergoeding voor het pro-Deowerk.

In een enkel geval stopt een advocaat helemaal. Dat geldt voor Marije Jeltes, die eerder begon met lesgeven om in het jeugdrecht actief te kunnen blijven. Zij laat zich helemaal uitschrijven als advocaat, mede vanwege slechte vergoedingen voor haar werk. De overheid betaalt (deels) de inzet van advocaten, als burgers dat niet kunnen betalen.
De trend baart de Nederlandse vereniging van strafrechtadvocaten (NVVS) zorgen. Ook vindt ze het verontrustend dat advocaten ervoor kiezen meerdere rechtsgebieden tegelijk te bestrijken om geld te kunnen verdienen. Om te waarborgen dat aangesloten leden hun kennis op peil houden, wordt van hen geëist dat ze ten minste twee derde van hun praktijk aan zaken in het strafrecht wijden.

Kinderen.
De Vereniging van Nederlandse Jeugdrechtadvocaten ziet haar leden in het hele land worstelen. Dat maakt de kwetsbaarheid van de kinderen die te maken hebben met deze tak van de advocatuur alleen maar groter. Het gaat niet alleen om minderjarigen die strafbare feiten begaan, maar ook om kinderen die uit huis worden geplaatst, geen verblijfsvergunning hebben of van wie de ouders gescheiden zijn.
De NVVS vreest voor slecht advies aan verdachten, hogere straffen en zelfs het opsluiten van onschuldige mensen. De vergoeding van de overheid is juist bedoeld om uitwassen als deze tegen te gaan.

Rechtsstaat.
NVVS-voorzitter Jeroen Soeteman waarschuwt dat de rechtsstaat minder goed functioneert zonder sterke advocatuur, inclusief het pro-Deowerk. ,,Na acht jaar bezuinigen is de strafrechtadvocatuur uitgeperst. We rijden niet in Rolls- Royces, we dragen geen maatpakken en zijn vooral niet op tv – dan zijn we aan het werk.’’
Ondertussen komen er weinig nieuwe advocaten in het strafrecht bij, nadat de aanwas lang vrijwel helemaal stillag. Onderzoek van de onafhankelijke commissie-Van der Meer wees vorig jaar al uit dat de advocaten die dit werk doen te weinig betaald krijgen in verhouding tot de uren die ze maken.Bron AD

Politie betaalt bijna vijf miljoen aan advocaten voor bijstaan van agenten.

Politie betaalt bijna vijf miljoen aan advocaten voor bijstaan van agenten
De politie heeft de afgelopen drie jaar 4,7 miljoen euro betaald aan advocaten voor het bijstaan van agenten die vervolgd werden, bijvoorbeeld omdat ze geweld hadden gebruikt. Dat blijkt uit cijfers die de politie heeft verstrekt aan de NOS. Volgens de Amsterdamse strafrechtadvocaat Kerem Canatan betaalt de politie veel te hoge bedragen voor juridische bijstand in relatief simpele zaken. Bovendien vinden advocaten het wrang dat de overheid tegelijkertijd bezuinigt op rechtsbijstand voor burgers met een laag inkomen.

De NOS verkreeg de cijfers met een beroep op de Wet Openbaarheid Bestuur (WOB). In 2015 vormde de politie een pool van advocaten, afkomstig van veertien kantoren, om agenten te verdedigen. Het meeste geld werd gedeclareerd door het kantoor Sjöcrona van Stigt, 2,7 miljoen euro. Volgens het kantoor staan hier 245 dossiers tegenover. Gemiddeld kost een zaak 11 duizend euro. ‘Maar dat gemiddelde zegt weinig, sommige zaken zijn heel simpel, andere heel ingewikkeld’, zegt Boudewijn van Eijck, partner van Sjöcrona van Stigt.

De Amsterdamse advocaat Kerem Canatan noemt de bedragen die de politie betaalt ‘gigantisch’. Hij wijst op de tarieven voor rechtsbijstand aan burgers die zelf geen advocaat kunnen betalen. ‘Voor een pro deozaak krijgt een advocaat 600 euro bij de politierechter, 800 euro voor een zaak bij de meervoudige strafkamer. Als hij extra uren wil maken omdat de zaak ingewikkeld is, moet hij die aanvragen. Die aanvraag wordt vaak afgewezen’, zegt Canatan.

‘Klassenjustitie’

Op Twitter sprak arbeidsrechtadvocaat Jokelien Brouwer van het ‘spanningsveld’ tussen de ‘torenhoge juridische kosten’ van de politie ‘voor hun eigen mensen’ en het bezuinigen op de ‘rechtsbijstand voor gewone burgers’. Strafrechtadvocaat Richard Korver was bondiger: ‘Klassenjustitie’.

‘Het is een vergelijking van appels en peren’, vindt Boudewijn van Eijck van Sjöcrona van Stigt. ‘Ik vind ook dat de tarieven voor pro deozaken omhoog moeten, maar dat zegt niets over de kosten voor de verdediging van politieagenten. Die hebben een in de wet verankerd recht op betaalde rechtsbijstand, omdat ze uit hoofde van hun wettelijke taak vaker te maken krijgen met de toepassing van geweld. Daarom moet hun rechtsbijstand optimaal worden ingevuld.’

Bijna vijf miljoen euro in drie jaar is een ‘aanzienlijk bedrag’, zegt een woordvoerder van de politie. ‘Maar als een agent voor zijn werk een stap naar voren zet en daardoor in moeilijkheden komt, hoort het bij goed werkgeverschap om een goede advocaat te betalen’, aldus de woordvoerder.

De pool van advocaten voor bijstand aan agenten werd gevormd in 2015, nadat een agent tot twee jaar werd veroordeeld omdat hij de bijrijder van een vluchtende verdachte had doodgeschoten. ‘Ik wil de garantie dat alleen de allerbeste advocaten mijn mensen verdedigen’, zei de toenmalige korpschef Gerard Bouman destijds. In hoger beroep werd de agent vrijgesproken, bijgestaan door een advocaat uit de pool.
De politie-advocaten worden speciaal geselecteerd en zijn 24 uur per dag beschikbaar. Ze volgen schiet- en arrestatietrainingen, zodat ze zich goed kunnen verplaatsen in het werk van de agent.

Maar volgens strafrechtadvocaat Canatan zijn de meeste zaken tegen politieagenten betrekkelijk simpel. ‘Je moet de ambtsinstructie kennen. Wanneer mag je de wapenstok gebruiken, wanneer pepperspray, wanneer zet je een politiehond is. Elke strafrechtadvocaat kent die instructie, omdat hij aan de andere kant heeft gestaan, de slachtoffers van politiegeweld heeft verdedigd. Daarbij gaat het om precies dezelfde vraag: was het geweld proportioneel?’

Hoge declaraties

Begin dit jaar werden Kamervragen gesteld omdat het kantoor Sjöcrona van Stigt 144 duizend euro had gedeclareerd voor een schijnbaar eenvoudige zaak, waarbij een agent werd vervolgd omdat hij een verdachte had geslagen en pepperspray had gebruikt. In eerste instantie werd hij tot 400 euro boete veroordeeld, in hoger beroep vrijgesproken. Volgens Canatan en andere advocaten was deze declaratie veel te hoog, maar het gerechtshof in Den Haag keurde haar goed. Boudewijn van Eijck van Sjöcrona van Stigt: ‘Mensen oordelen zonder de feiten te kennen. Het was een complexe zaak waar een belangrijke precedentwerking van uitging.’

Volgens strafrechtadvocaat Canatan moeten de kosten die de politie maakt aan advocaten nog eens kritisch worden bekeken, ‘omdat het om belastinggeld gaat’. Daar zijn geen plannen voor, zegt de woordvoerder van de politie. De politie is tevreden over de advocatenpool.Bron:Volkskrant

Moet China een pas op de plaats maken.

trump

ODBned.

Onrecht.wordpress.com

8 juli 14:20

Heeft President Donald Trump gelijk?

Dictaturen en “mogelijk” landen die een gevaar voor het westen vormen worden ongelijk behandeld. Voor Rusland word de deur dicht gehouden En voor China staat de deur wijd open?

Een prijzen oorlog ontstaat als er spraken is van ongelijkheid. En dat is wat er al jaren gaande is. De balans schalen hangen naar beneden richting Azië. Het grote geld gaat richting Azië. Europa en de VS en mogelijk andere westerse landen in de wereld hebben eigenlijk hier zelf ook aan bijgedragen. Er spelen veel factoren een rol.

Europeanen en Amerikanen. Mensen van westerse komaf. Hebben landen in Azië geleerd westerse producten te maken. Producten waar ze in Azie geen idee van hadden van het bestaan er van, dat het bestond. Vanaf het begin proces zijn ze te werk gegaan. De westerse ondernemers. De Know how, vakkennis, heeft men de Aziaten gegeven. Maar misten toch in vele gevallen de vakbekwaamheid en ervaring. Ze moeten van level zero beginnen.

Hoe een arm communistisch land als China met de jaren, rijker en rijker werd door westerse product kopieën te verkopen aan het westen.

Azië toddler knowledge westerse producten.

Bedrijven in Europa zijn decennialang en nog veel langer geleden na gaan denken. Om producten te ontwikkelen. Wat velen jaren van noeste arbeid heeft gekost veel geld, en bloed zweet en tranen. Luxe producten, fabriek en bedrijfsproducten het is een enorme collectie wat men ontwikkeld en geproduceerd heeft. Wat er nu allemaal is en nog uitgevonden wordt en wat er functioneert in de wereld is natuurlijk fantastisch. Omdat de westerse mens zo uniek is met het bedenken en ontwikkelen van de producten. Die zoveel beschaving en gemak heeft gebracht. Zie je in de wereld, dat iedereen wil leven op de manier als de mens in het westen.

Westerse producten gemaakt in Azië. Moeten we daar blij mee zijn.

Waarom zijn de Europeanen blij. Om de simpele reden. De producten zijn goedkoop. Waarom is het goedkoop? Omdat alles wat in het westen is ontwikkeld in Azië niet of nauwelijks toen nog bestond. En ook geen eigen kennis economie heeft, ze hebben hun eigen economietje in de steden. En op het platte land,- landbouw en rieten manden. Men leeft van zelf geteelde groente. En slachten varkens. Dus een welvarende economische staat is het niet, het is armoe troef. O.a die mensen zijn gaan werken in de fabrieken die door westerse ondernemers werden gebouwd. En westerse producten gingen maken. Ook  de Nederlandse ondernemers plaatsten fabrieken. Mooier kon toch niet. Weinig arbeidskosten en vette winst op de producten.

Omdat ze westerse kennis toegespeeld kregen en producten kopiëren. Was dat het begin van een scheve verhouding voor de westerse landen. Die importeerden maar onophoudelijk. Het kon niet op. Ten kosten van de Nederlandse werknemers. Ten gunste van de ondernemers.  Er vanuit gaan dat men in een fabriek op dit moment 120 euro per maand verdiend.  Daar kan men in Europa niet tegen concurreren. Toen men de smaak te pakken kreeg. In China. Wilde ze sneller groeien en dus minder afhankelijk worden van de westerse fabrieken in hun land.  Werd er meer Know how op illegale wijze naar Azië door gesluisd.

Waardevolle informatie die jaren van bedenken en ontwikkelen hebben gekost. Werden buit gemaakt om nu zelf zonder al te veel westerse invloed deze producten in Azië te maken. En het ging verder. Want inmiddels had men als arm land genoeg geld opgebouwd door export van westerse artikelen wereld wijd. Met de belangrijkste afnemers het westen.

Azië toddler knowledge westerse producten. Is uitgegroeid tot een grote westerse producten kennis databank die nu in Azië staat. Door moderne bedrijfsspionage en tegenwoordig ook door het opkopen van kennis. Westerse bedrijven werken hier gewoon aan mee.

Kunnen ze nu zelfs fabrieken in het westen kopen. Met geld wat ze hebben verdiend notabene in het westen. Wat in het verleden nog illegaal gebeurde. Kopen ze nu de kennis en alles wat een bedrijf heeft opgebouwd, op. Slechter scenario op langer termijn kun je niet bedenken voor het westen. Dit zou per direct via een wet moeten stoppen. Europa en westerse landen in het algemeen is zich zelf aan het slopen en in Azië word men steeds rijker en machtiger door toedoen van het westen. Wat zeer verontrustend is.

Van communistisch naar kapitalistisch systeem.

Azië is dus niets ander dan een kopieerder en zijn slim gemaakt door het westen. In het westen vinden ze het belangrijk dat er patent staat op een product wat men heeft uitgevonden. Maar in Azië speelt dat niet. Hun zien het kopiëren als de grote kans om ook over een Europese model economie te beschikken. Gestuurd vanuit Azië. Dus rijk worden!! En dat allemaal zonder moeite. De westerse landen hebben het denkwerk gedaan en het toegelaten dat China er machtig en rijk van kon worden.

Het is een complexe situatie die is ontstaan door outsourcing, door product kopieën in het westen te accepteren van eigen westerse producten jaren lang. En door de westerse ondernemers zelf. Omdat de eigenaars hun fabrieken en kennis verkopen voor grof geld. En ondanks dat nagenoeg westerse bedrijven veel minder mogen exporteren naar Azië  dan ze importeren. Is de balans ver te zoeken.

Wat is de toegevoegde waarde van hun export naar het westen.

Afgezien dat men veelal geen goede kwaliteits kopieën maakt maar wel goedkoper is. Waar onderscheid Azië zich van het westen. Azië is dus eigenlijk minder dan een dreumes in vergelijking met de innovatieve ondernemers in het westen. In Azië loopt men zo enorm achter op het westen. Dat men nooit gelijkwaardig kan handelen met het westen. Ze hebben niets te bieden alleen dat ze westerse artikelen goedkoper kunnen maken. Dus moesten ze kennis kopen. Want alles wat men daar in de kennis bank heeft staan is allemaal ontwikkeld door het westen. Niets is van hun zelf. Europese brand producten worden nu verkocht in de wereld met made in China. Het zou verboden moeten zijn.

Inmiddels zijn ze van de westerse innovatie steen rijk geworden. En blijven  kennis stelen als men het niet kan kopen. Of als het om strikt geheimen bijvoorbeeld militaire westerse informatie gaat.

Dat ze rijk zijn geworden blijft niet ongemerkt. Oude Chinezen steden zijn met de tijd moderne metropolen geworden. En door de enorme geld stroom en kennis wat binnen komt. Hebben ze de gelegenheid om nu via de kennis informatie. Van Europese bedrijven door te pakken met ontwikkelen.

Met wat onderscheid China zich met het westen dat het een zeer jong kapitalistisch en oude dictatuur is. En zeer ambitieus op het gebied van internationale handel. En internationale binnenlandse politieke invloed wil bewerkstelligen. En ambitieus is de rijkste te worden maar ook de machtigste in de wereld op economisch en militair  gebied. En nu al begonnen is, zich strategisch te vestigen op buitenlands grond gebied. Met het voor China eerste gebouwde marine basis. Buiten hun lands grens. In Oost Afrika het landje Djibouti.

President D.Trump en alle Westerse leiders moeten China strikt in de gaten houden. China en Rusland trekken steeds meer met elkaar op. En meer Aziatische landjes.

D. Trump heeft dan ook volkomen gelijk, dat hij vind dat de verhouding niet klopt. Maar een prijzen verhoging doorvoeren zal niet lijden tot een oplossing op korte termijn. Azië is ver boven zijn stand gegroeid. En zou een pas op de plaats moeten maken. Zeker als we weten hoe hun economie is ontstaan.

Als de bevolking in het westen bij zinnen komt en hun producten niet meer kopen is het gedaan. In plaats prijs verhogingen door te voeren net als Trump. Zouden ze in gesprek moeten gaan. Nu  slaan ze de plank volledig mis. Ook daar missen ze kennis. En weten hun plaats niet op het gebied van business voeren met het westen. Het is een kwestie van beschaving op dit gebied, die Azië wereld vreemd is.