Politie betaalt bijna vijf miljoen aan advocaten voor bijstaan van agenten.

Politie betaalt bijna vijf miljoen aan advocaten voor bijstaan van agenten
De politie heeft de afgelopen drie jaar 4,7 miljoen euro betaald aan advocaten voor het bijstaan van agenten die vervolgd werden, bijvoorbeeld omdat ze geweld hadden gebruikt. Dat blijkt uit cijfers die de politie heeft verstrekt aan de NOS. Volgens de Amsterdamse strafrechtadvocaat Kerem Canatan betaalt de politie veel te hoge bedragen voor juridische bijstand in relatief simpele zaken. Bovendien vinden advocaten het wrang dat de overheid tegelijkertijd bezuinigt op rechtsbijstand voor burgers met een laag inkomen.

De NOS verkreeg de cijfers met een beroep op de Wet Openbaarheid Bestuur (WOB). In 2015 vormde de politie een pool van advocaten, afkomstig van veertien kantoren, om agenten te verdedigen. Het meeste geld werd gedeclareerd door het kantoor Sjöcrona van Stigt, 2,7 miljoen euro. Volgens het kantoor staan hier 245 dossiers tegenover. Gemiddeld kost een zaak 11 duizend euro. ‘Maar dat gemiddelde zegt weinig, sommige zaken zijn heel simpel, andere heel ingewikkeld’, zegt Boudewijn van Eijck, partner van Sjöcrona van Stigt.

De Amsterdamse advocaat Kerem Canatan noemt de bedragen die de politie betaalt ‘gigantisch’. Hij wijst op de tarieven voor rechtsbijstand aan burgers die zelf geen advocaat kunnen betalen. ‘Voor een pro deozaak krijgt een advocaat 600 euro bij de politierechter, 800 euro voor een zaak bij de meervoudige strafkamer. Als hij extra uren wil maken omdat de zaak ingewikkeld is, moet hij die aanvragen. Die aanvraag wordt vaak afgewezen’, zegt Canatan.

‘Klassenjustitie’

Op Twitter sprak arbeidsrechtadvocaat Jokelien Brouwer van het ‘spanningsveld’ tussen de ‘torenhoge juridische kosten’ van de politie ‘voor hun eigen mensen’ en het bezuinigen op de ‘rechtsbijstand voor gewone burgers’. Strafrechtadvocaat Richard Korver was bondiger: ‘Klassenjustitie’.

‘Het is een vergelijking van appels en peren’, vindt Boudewijn van Eijck van Sjöcrona van Stigt. ‘Ik vind ook dat de tarieven voor pro deozaken omhoog moeten, maar dat zegt niets over de kosten voor de verdediging van politieagenten. Die hebben een in de wet verankerd recht op betaalde rechtsbijstand, omdat ze uit hoofde van hun wettelijke taak vaker te maken krijgen met de toepassing van geweld. Daarom moet hun rechtsbijstand optimaal worden ingevuld.’

Bijna vijf miljoen euro in drie jaar is een ‘aanzienlijk bedrag’, zegt een woordvoerder van de politie. ‘Maar als een agent voor zijn werk een stap naar voren zet en daardoor in moeilijkheden komt, hoort het bij goed werkgeverschap om een goede advocaat te betalen’, aldus de woordvoerder.

De pool van advocaten voor bijstand aan agenten werd gevormd in 2015, nadat een agent tot twee jaar werd veroordeeld omdat hij de bijrijder van een vluchtende verdachte had doodgeschoten. ‘Ik wil de garantie dat alleen de allerbeste advocaten mijn mensen verdedigen’, zei de toenmalige korpschef Gerard Bouman destijds. In hoger beroep werd de agent vrijgesproken, bijgestaan door een advocaat uit de pool.
De politie-advocaten worden speciaal geselecteerd en zijn 24 uur per dag beschikbaar. Ze volgen schiet- en arrestatietrainingen, zodat ze zich goed kunnen verplaatsen in het werk van de agent.

Maar volgens strafrechtadvocaat Canatan zijn de meeste zaken tegen politieagenten betrekkelijk simpel. ‘Je moet de ambtsinstructie kennen. Wanneer mag je de wapenstok gebruiken, wanneer pepperspray, wanneer zet je een politiehond is. Elke strafrechtadvocaat kent die instructie, omdat hij aan de andere kant heeft gestaan, de slachtoffers van politiegeweld heeft verdedigd. Daarbij gaat het om precies dezelfde vraag: was het geweld proportioneel?’

Hoge declaraties

Begin dit jaar werden Kamervragen gesteld omdat het kantoor Sjöcrona van Stigt 144 duizend euro had gedeclareerd voor een schijnbaar eenvoudige zaak, waarbij een agent werd vervolgd omdat hij een verdachte had geslagen en pepperspray had gebruikt. In eerste instantie werd hij tot 400 euro boete veroordeeld, in hoger beroep vrijgesproken. Volgens Canatan en andere advocaten was deze declaratie veel te hoog, maar het gerechtshof in Den Haag keurde haar goed. Boudewijn van Eijck van Sjöcrona van Stigt: ‘Mensen oordelen zonder de feiten te kennen. Het was een complexe zaak waar een belangrijke precedentwerking van uitging.’

Volgens strafrechtadvocaat Canatan moeten de kosten die de politie maakt aan advocaten nog eens kritisch worden bekeken, ‘omdat het om belastinggeld gaat’. Daar zijn geen plannen voor, zegt de woordvoerder van de politie. De politie is tevreden over de advocatenpool.Bron:Volkskrant

Advertenties

Vette politie geld pot voor geschenken relaties en dienst doeners.

De ontslagen Amsterdamse politiechef Ad Smit zegt niets te hebben verduisterd.
Wel heeft hij geld gebruikt van de politie. Het betreft onder-andere kaarten die gekocht werden om evenementen te bezoeken. En het weg geven van dure etentjes. Er zou al een bedrag van minstens 50.000 euro besteed zijn in de loop der jaren aan geschenken ten goede van politie relaties.

En dat allemaal in het voordeel van de ontvangers namelijk relaties van de politie. Wie zullen deze relaties zijn? van de politie. Als er kaarten over waren werden die uitgedeeld aan het korps zelf. En zelfs dienders van justitie namen kaarten of dure etentjes aan.

Politiechef Ad Smit

Soms waren er kaartjes over. Die gaf ik aan familie, hoge politiebeambten en zelfs aan officieren van justitie.”

Nu kun je je zelf voorhouden onschuldig te zijn dat je niets verkeerd hebt gedaan. En ontkend dat je niet te hebben verduisterd.

Dan sla je de plank wel volledig mis. Het zegt eigenlijk alles over de cultuur van dit ambtenaren apparaat. Ik benadruk ambtenaren apparaat en geen bedrijf. Want dat is de politie niet. De politie word betaald door de burgers. En dat ziet de Amsterdamse politiechef Ad Smit toch heel anders. Je hebt dan niets verduisterd zoals hij zegt. Maar heeft wel belastinggeld verbruikt ten goede van zijn relaties, en ten koste koste van de belastingbetaler. Dat ziet hij dus als geen probleem blijkbaar.

Het geven van geschenken als ambtenaar aan relaties buiten het korps. Staat waarschijnlijk niet in de ambtenaren Ara omschreven dat dit legaal is.

Goed doen goed ontmoet.

Dan kun je wel zeggen dat alles zoals geschenken geven transparant gebeurden als politiechef.

Maar daar gaat het niet om. Als je al zolang ambtenaar bent zoals hij vertelde, zie je op een gegeven moment waarschijnlijk alles een beetje anders. Je hebt je op een bepaalde manier dingen eigen gemaakt wat er is ingeslopen en toegelaten werd. Wat niet meer strikt de regels zijn als je bijvoorbeeld spreekt over het aanhouden van integriteitsbeginsel.

Als je mensen geschenken aanbied omdat je bijvoorbeeld zaken doet als politie met deze relaties. Legt het voor de hand, dat degene die kaarten en andere geschenken in ontvangst nemen. Op een later tijdstip de gever de ambtenaar dus. Zakelijk gezien korting zou kunnen geven op het product wat ze verkopen. Dus prive voordeel.

Als je als politiechef je hier mee bezig houd. Is het eind zoek. Je bevind je daarmee op glad ijs. En kun je op den duur hard op je bek gaan. Daarom moet een politie ambtenaar zich dus helemaal niet bezig houden met geschenken geven aan derde.

Gedragscode

9.2 Ter bepaling van de functionaliteit van uitgaven worden de volgende criteria gehanteerd: – met de uitgave is het belang van de gemeente gediend èn – de uitgave vloeit voort uit de functie. 9Bron:ODBned

VIND DE JUISTE ADVOCAAT VOORKOM STRAFONTSLAG.

Geregeld wint een ontslagen ambtenaar de juridische strijd tegen zijn gemeente. Terugkeer op de oude plek is er vaak niet bij. En de impact op ambtenaar én organisatie is groot. ‘Een mildere straf richt minder kwaad aan en stelt toch een voorbeeld.’

Na een proces van liefst vijf jaar won ambtenaar Jan Potters afgelopen oktober zijn zaak van de gemeente Werkendam. Definitieve onderhandelingen zijn begonnen om voor het eind van het jaar tot een oplossing te komen.

Ook archivaris Hans Beijers van de gemeente Almelo werd door de bezwaarschriftencommissie en de rechtbank in het gelijk gesteld. Een beschuldiging van bedreiging van een leidinggevende, aanleiding voor de zaak, hield geen stand.

Strafontslagzaken komen soms even in het nieuws: ambtenaar wint zaak van gemeente. Maar na onderzoek van Hoffmann Bedrijfsrecherche kwamen in de zaak Beijers andere oneffen­heden aan het licht. Hij zat onder werktijd nogal eens op Facebook, soms wel 20 uur per maand. ‘Ik had het open staan om bereikbaar te zijn. Ik keek af en toe. Mijn werk en mijn functioneren leden er niet onder.’ Een keer had een teamcoördinator er iets van gezegd.

Voor de Centrale Raad van Beroep, het hoogste rechtsorgaan, bleek dat voldoende om zijn onvoorwaardelijke straf­ontslag te handhaven. ‘Een disproportioneel zware sanctie voor een licht vergrijp’, aldus Beijers’ advocaat Diederik Briedé. ‘Dat het internet­gebruik erbij is gehaald toen de bedreiging van tafel was geveegd, vind ik niet zuiver. Het internet­gebruik was nooit een issue. Als je met een bedreiging begint, is dit echt een stok zoeken om mee te slaan.’

Beijers kon nog van geluk spreken dat een voorstel uit het verleden om eruit te komen nooit door de gemeente was ingetrokken. ‘Toen ik hem dat liet zien, heeft hij het alsnog geaccepteerd. De gemeente was not amused, maar de gevolgen van het ontslag zijn voor hem nu wel beter te verteren dan met alleen bijstand.’

Geen kwaad bewust
Zo zijn er meer gevallen van ambtenaren die met strafontslag zijn gestuurd en zich van geen kwaad bewust waren of in de veronderstelling handelden dat ze iets goed deden. Zoals de Rotterdamse ambtenaar die op 16 november 2012 werd geschorst, omdat hij informatie had gelekt over brandonveiligheid bij moskee-internaten. Het college besloot: ernstig plichtsverzuim, dus onvoorwaardelijk strafontslag. Maar ook hier kreeg de ambtenaar van de Algemene Bezwaarschriftencommissie (ABC) en de rechtbank grotendeels aan zijn zijde.

Reden voor het stadsbestuur om op 22 april 2014 op haar schreden terug te keren en de ambtenaar een nieuwe plek in de organisatie te geven. Zij volgde hierbij trouwens het advies van de ABC: de ambtenaar kreeg een waarschuwing met een proeftijd van twee jaar. De rechtbank vond het niet wenselijk dat de ambtenaar na anderhalf jaar op non-­actief te hebben gestaan terugkeerde. De uitspraak is een precedent, omdat de ambtenaar de status van klokkenluider vroeg en kreeg. ‘Hierdoor is hem bescherming geboden. Hij had de informatie terecht openbaar gemaakt’, aldus zijn advocaat Anja Hoffmans. ‘De zaak trok veel publiciteit en de jurisprudentie was heel beperkt. Maar de rechter heeft alles heel netjes en helder getoetst.’ De ambtenaar werkt weer bij de gemeente Rotterdam, maar in overleg in een andere functie.

Cijfers over onterecht ontslagen ambtenaren zijn lastig te achterhalen (zie kader op volgende pagina). Bij de VNG, AbvaKabo, de Vereniging van Gemeentesecretarissen (VGS) en bij de Vereniging Ambtenaar en Recht zijn ze niet bekend. De laatste twee zien zich ook niet als aangewezen orgaan om over dit onderwerp een standpunt te hebben. De VNG ziet geen verschil bij integriteitskwesties in de praktijk tussen gemeenten en werkgevers in de marktsector, behalve dat overheidswerkgevers zijn gehouden ook in ambtenarenzaken de algemene beginselen van behoorlijk bestuur toe te passen. ‘Daardoor mag je ervan uitgaan dat de overheid dit soort kwesties wat zorgvuldiger oppakt dan daarbuiten.’

De VNG adviseert gemeenten altijd integriteitsproblemen tot op de bodem uit te (laten) zoeken. Of een ambtenaar naderhand nog welkom is, of toch wordt aangestuurd op een vertrek, is per geval verschillend. ‘Dat hangt ervan af of er nog voldoende wederzijds vertrouwen is.’

Drie manieren
Eigenlijk heeft een gemeente drie manieren om met een onterecht ontslagen ambtenaar om te gaan, concludeert Piet Buijtels, al 22 jaar gemeentesecretaris, eerst van Boxtel, Schiedam, Amersfoort en Haarlemmermeer en sinds oktober 2011 van Maastricht. Hij maakt een onderscheid tussen procedurele fouten door onzorgvuldigheid van de gemeente en inhoudelijk moeten erkennen dat de gemeente fout zit wegens gebrek aan voldoende motivering.

Buijtels: ‘In het eerste geval heb je procedureel geen gelijk gekregen, maar het inhoudelijke deel blijft staan. Dan kun je niet zomaar met elkaar doorgaan en moet je een ander traject ingaan dan als je inhoudelijk fout zit. In dat laatste geval moet je weer verder met die medewerker en zet je hem weer op de loonlijst. Je rehabiliteert hem en plaatst hem in overleg op een andere afdeling. Dat ligt meer voor de hand dan hem zijn oude functie terug te geven. Je moet hem een volwaardig alternatief bieden.’

Bij procedurele winst komt een ambtenaar ook weer op de loonlijst. ‘Maar dan bespreek je toch of hij elders kan werken en gaat hij in de detachering.’ De derde optie is de zogenoemde ‘deal’. ‘Dan is er zo veel gebeurd en kunnen beide partijen het beste onderhandelend tot een akkoord komen voor een passende regeling. Nadeel voor de gemeente is dat je dan wat meer moet betalen. Vaak is de afloop toch dat de partijen netjes uit elkaar gaan.’

Maar zaken gaan niet altijd zoals ze zouden moeten gaan. Buijtels geeft een hypothetisch voorbeeld. ‘Stel de afdeling P&O roept juridisch advies in van Capra en die adviseert B&W die op hun beurt bevoegd zijn strafontslag op te leggen. Het ambtelijk advies is voorwaardelijk strafontslag. Maar B&W wijkt af: het is verkeerd, we moeten een daad stellen, we gaan voor onvoorwaardelijk strafontslag. Ook het oordeel van de bezwaarschriftencommissie wordt hierbij genegeerd.’

Stel dat de ambtenaar dan naar de rechter stapt en dat die oordeelt dat het besluit onevenredig is ten opzichte van het vergrijp. Het was bijvoorbeeld de eerste keer, onbillijk, ongemotiveerd en de bezwaarschriftencommissie was niet gevolgd. Dan moet het besluit ongedaan worden gemaakt. In zo’n geval kijk je: is er ruimte in de organisatie? Is men ontvankelijk voor terugkeer? Hoe is het klimaat op de afdeling? Het is dan prima denkbaar dat de ambtenaar op een andere afdeling of in een andere gemeente aan de slag gaat. Je moet je inspannen om uitvoering te geven aan de gerechtelijke uitspraak. Je moet de persoon rehabiliteren.’

Vervreemden
Bij een integriteitschending en winst door de ambtenaar op procedurele gronden vul je goed werkgeverschap weer anders in. ‘Dan ga je bemiddelen naar een andere werkgever of je maakt een deal onder geheimhouding en tegen finale kwijting. Eigenlijk vallen alle drie de opties onder goed werkgeverschap.’

Ieder geval is anders, maar in het algemeen wordt de adviseur gevolgd. ‘Je moet wel een heel goede reden hebben daarvan af te wijken en dat is dan ook redelijk uitzonderlijk. Een berisping, inhouding van loon of een andere disciplinaire straf komt vaker voor dan strafontslag. Dat is maar goed ook, want dan vervreemden de afdeling en de medewerker ook niet onnodig lang van elkaar.’

Als de juridische weg wordt bewandeld, maken werknemers het werkgevers lastiger dan andersom, is het beeld van Buijtels. ‘Ambtenaren zijn extra beschermd. We gaan gelijkwaardig de discussie in. Het is absoluut geen David tegen Goliath.’

Een orgaan als de gemeente bevindt zich natuurlijk in een ander krachtenveld dan een individuele ambtenaar. ‘De belangen zijn anders, maar de ambtenaar heeft ooit zelf gekozen voor zijn benoeming. Als werkgever procedeer je echt niet zomaar door. Een gemeente maakt steeds een bewuste afweging. Het is gemeenschapsgeld waarmee je procedeert.’

Volgens mediator Arend Visser van Eagle Management Support, die ambtenaar Jan Potters juridisch bijstond in zijn strijd tegen onvoorwaardelijk strafontslag door de gemeente Werkendam, is veelvuldig geprobeerd tot een open en transparant gesprek te komen met het college. Maar dat werd steeds afgewezen. ‘Men wilde uiteindelijk wel praten, maar dan moest vooraf een geheimhoudingsverklaring worden ondertekend.’ Die ging zo ver, dat ook bij het mislukken van de onderhandelingen, zij daar inhoudelijk met niemand, dus ook niet met gemeenteraad en rechter over zouden mogen communiceren. ‘Een Oostblokachtige eis, die het heel gemakkelijk zou maken slechts voor de bühne een gesprek aan te gaan. Daarmee konden we uiteraard niet instemmen.’

Represailles
Volgens Visser zijn binnen Werkendam de laatste jaren te veel gevallen geweest van mensen die op een merkwaardige manier met speciale afspraken van het toneel zijn verdwenen en daarover niet durfden spreken uit angst voor represailles. ‘Er lijkt zich een patroon te hebben voorgedaan, waarvan de heer Potters het meest spraakmakende voorbeeld is, omdat hij het er niet bij liet zitten. Hij had de mogelijkheden zich ertegen te verweren, maar voor de gemiddelde werknemer is dat een te kostbare zaak, althans met een advocaat.’

Daarom is het zeker bij verstoorde verhoudingen zo goed dat er een interne bezwarencommissie is die de verhalen van werkgever en werknemer hoort, tegenover elkaar plaatst en een oordeel velt, vindt Bert de Haas van de AbvaKabo FNV. ‘Die belangenafweging is een groot goed, want het kan een conflict oplossen en zo een ontslag voorkomen.’

Deze bezwaar- en beroepsprocedure vervalt als de Wet normalisering rechtspositie ambtenaren doorgaat. Dan zal een ambtenaar meteen naar de rechter moeten gaan. ‘Dat is een grote stap. De commissie is veel laagdrempeliger. Wij zijn ervoor om een vorm van bezwaar te laten blijven, zoals een sectorale bezwarencommissie.’

Als Buijtels terugkijkt, heeft hij geleerd dat in een arbeidsgeschil niets is wat het op het eerste oog lijkt. ‘Ga dus alles zorgvuldig na. Hoor alle partijen. Wees onbevangen. Wees wijs en zorgvuldig voor je tot een conclusie komt.’

Volgens Buijtels moet je als algemeen directeur eigenlijk al een beetje op de stoel van de rechter gaan zitten. ‘Kijk naar de evenredigheid van de straf. Is het moreel gewenst door te gaan met de juridische strijd? Dat neem ik op voorhand allemaal mee.’

Buijtels werd enkele keren nadrukkelijk geconfronteerd met wat het met ambtenaren en hun gezin doet. ‘Maar het doet ook intern iets, in de organisatie. Men heeft het erover, het raakt de collega’s. Je moet van te voren heel goed afwegen wat je doet. Zeker bij strafontslag. Soms kun je echt niet anders, maar mildere vormen van straf richten minder kwaad aan en toch stel je een duidelijk voorbeeld.’

Hoger beroep soms zinvol
Dit jaar gingen ambtenaren tot nu toe in 45 zaken tegen de uitspraak van de rechter in beroep. In acht gevallen vernietigde de Centrale Raad van Beroep de uitspraak van de rechter – ruwweg een score van één op zes. Voor 2012 en 2013 golden vergelijkbare cijfers.

Minderheid zaken leidt tot strafontslag
Slechts een handjevol van de soms wel tientallen onderzoeken die Capra Advocaten in opdracht van gemeenten en andere overheden doet, leidt tot een besluit tot onvoorwaardelijk strafontslag van een ambtenaar. Het gaat dan altijd om een integriteits­onderzoek. Capra treedt veelal op voor werkgevers en wint zaken meestal. Als een zaak wordt verloren, openen partijen doorgaans onderhandelingen om tot een oplossing te komen. Overigens neemt het aantal rechtszaken tussen ontslagen ambtenaren en overheden zeer beslist niet toe, aldus Capra, eerder af. Partijen zien steeds vaker zien dat een minnelijke regeling voor beide partijen beter is dan een procedure.

Procedures tegen strafontslagen vormen hierop een uitzondering. Dat aantal blijft door de jaren heen vrij constant. Advocaat Pieter Joost Schaap: ‘Overheden zullen bij een zo ernstige normschending dat die naar hun oordeel strafontslag wettigt, geen minnelijke regeling treffen vanuit het oogpunt van normstelling. De ambtenaar die geld verduistert van zijn werkgever dient niet met een soepele regeling weg te komen. Ook de inborst van de mens zal door de jaren heen niet veranderen. De meeste mensen gedragen zich netjes. Een klein percentage doet dat niet. En dat percentage blijft door de jaren heen vrij constant.’

De eigen ervaring van advocaat José Klerks (Abvakabo) is dat een jurist jaarlijks hooguit een paar strafontslagzaken in het ambtenarenrecht heeft. Het gaat vaak om diefstal, verduistering etc. Klerks wijst erop dat in het ambtenarenrecht aannemelijk moet zijn dat de ambtenaar het ernstig plichtsverzuim heeft gepleegd, maar dat de normen van het bewijsrecht in het strafrecht hoger en veeleisender zijn. ‘Het komt in de praktijk vaak voor dat een ambtenaar in de strafzaak wordt vrijgesproken en de strafontslagzaak van de ambtenaar ook in beroep en hoger beroep blijft staan.’ Bron: Wouter Boonstra.

Advocaat die politie bijstaat toucheert 144.636,52 euro voor eenvoudige rechtszaak.

cropped-cropped-rechthamer11.jpg

Kamervragen SP. Een advocate die door de politie werd ingeschakeld in een relatief eenvoudige mishandelingszaak tegen een agent, heeft daar ruim 144.000 euro voor gevraagd en gekregen. Het Gerechtshof in Den Haag bepaalde dat Justitie de exorbitante declaratie moet betalen. De belastingbetaler draait op voor de kosten. Strafrechtadvocaten spreken er schande van. De SP gaat Kamervragen stellen.

De advocate van het kantoor Sjöcrona-Van Stigt uit Den Haag (ook verantwoordelijk voor bijstand van de agenten in de zaak Mitch Henriquez) declareerde in totaal 144.636,52 euro. Ze stond een agent bij die in 2013 in Den Haag zijn boekje te buiten zou zijn gegaan tijdens een arrestatie. Hij sloeg een arrestant onder meer in het gezicht terwijl hij handboeien in zijn hand had.

De raadsvrouw komt uit de door oud-korpschef Gerard Bouman in 2015 opgezette pool van topadvocaten, waar de politie gebruik van kan maken als politieagenten zich moeten verantwoorden bij de strafrechter.

Het is onduidelijk hoe de declaratie van het kantoor zo uit de hand kon lopen. Uit het arrest van het Hof blijkt bijvoorbeeld dat de agent geen kosten heeft hoeven maken om zich te verdedigen tegen een door de aangever ingediende schadevergoeding. Een medewerker van het betrokken kantoor Sjöcrona-Van Stigt laat weten ‘in zijn algemeenheid’ niet op vragen van de pers in te gaan. ,,We reageren alleen als we daar de behoefte toe voelen.”

Deze vergoeding is meer dan de meeste sociale advocaten op jaarbasis omzetten.

Boete
De agent in kwestie werd in eerste instantie door de rechtbank veroordeeld tot een boete van 400 euro, maar ging in hoger beroep en werd daar vrijgesproken. De Nationale Politie betaalde voor het hele proces bijna anderhalve ton aan advocaatkosten. Omdat de agent werd vrijgesproken kon hij een verzoek indienen om de kosten voor rechtsbijstand terug te krijgen. Justitie, en dus de belastingbetaler, moet nu van het Hof die declaratie volledig aan de Nationale Politie vergoeden.

De gang van zaken zet kwaad bloed onder strafrechtadvocaten, juist omdat het Gerechtshof de torenhoge declaratie onverkort heeft goedgekeurd. Volgens advocaten is dat niet eerlijk, omdat kosten volgens de wet ‘billijk en redelijk’ moeten zijn. Een hoog uurtarief wordt volgens de advocatuur bij ‘gewone verdachten’ vaak resoluut afgewezen.

,,Hiermee voed je de discussie over klassenjustitie”, aldus strafrechtadvocaat Job Knoester. ,,Dit is eigenlijk heel ernstig en niet uit te leggen. Deze vergoeding is meer dan de meeste sociale advocaten op jaarbasis omzetten. Zelfs als je hier heel veel tijd in zou hebben zitten, is het nog een fors bedrag.”

Volgens Knoester wijkt de dagelijkse gang van zaken in de advocatuur enorm af van wat hier is voorgevallen. ,,Bij ons worden declaraties al gekort als wij vijfduizend euro indienen en dan komt er een politieagent en dan lijkt het wel of alle realiteit uit het oog verloren wordt. Dit is uiteindelijk allemaal wel gewoon staatsgeld.”

Ook strafrechtadvocaat Jan Vlug is ontstemd over de gang van zaken. ,,Het is tussen de politie en de advocaat wat je in rekening brengt, daar ga ik ook niet over. Ik ken ook het dossier verder niet. Wij krijgen alleen voor een eenvoudige mishandeling op toevoeging zeshonderd of achthonderd euro. Bij bewerkelijke zaken kun je nog in aanmerking komen voor 100 euro per uur, maar dan zou je hier op 1440 uur uitkomen, dat is een half jaar werk!

Ik vind het ontzettend wrang dat er voor een politieagent anderhalve ton wordt uitgetrokken door de Staat en voor de gewone burger vinden ze zeshonderd euro eigenlijk al te veel, want daar gaan ze gewoon op bezuinigen.”

Mieren
Advocaten verbazen zich ook over de opstelling van het Gerechtshof, dat de declaratie goedkeurde. ,,Wij verbazen ons er over dat de rechtbank dit gewoon goedkeurt”, aldus Vlug. ,, Ik doe ook betalende zaken en daar wordt heel kritisch naar gekeken. De maatstaf is een vergoeding naar billijkheid en de gerechten zitten bij ons regelmatig te vlooien. Dan zeggen ze dat de reistijd of de uren voor bestudering van het dossier minder moet zijn geweest. Daar zitten ze eindeloos over te mieren.”

Volgens Vlug wordt er in vergelijkbare zaken wel degelijk door rechters ingegrepen als een advocaat een torenhoog tarief vraagt. Hij noemt als voorbeeld de mishandeling van de vader van Max Verstappen, waar de advocaat 700 euro per uur vroeg, maar van de rechter de helft kreeg toegewezen.

Wrang dat er voor een politieagent anderhalve ton wordt uitgetrokken en voor de gewone burger vinden ze zeshonderd euro eigenlijk al te veel.

,,Stel nu eens dat deze advocaat 1000 euro per uur rekent. Is dat nou billijk? Dan zeg je als Hof toch dat het prima is dat mensen dat zelf willen betalen, maar dat het volledige bedrag niet in aanmerking komt voor vergoeding? Het verbaast ons dat het Hof dat bedrag hier wel integraal heeft toegewezen.”

De SP heeft ondertussen aangegeven Kamervragen te gaan stellen over de zaak. De partij wil van de minister van Justitie en Veiligheid weten hoe het kan dat er in een relatief eenvoudige zaak een torenhoge declaratie kan worden toegewezen ‘terwijl er ondertussen aan alle kanten beknibbeld wordt op de vergoedingen voor strafrechtadvocaten in de gesubsidieerde rechtsbijstand’.Bron AD

Brandweerman Amsterdam geschorst om racisme.

 

Een leidinggevende bij de brandweer Amsterdam-Amstelland is geschorst omdat hij racistische opmerkingen zou hebben gemaakt tegen een collega. Een woordvoerder van de brandweer bevestigde zondag berichtgeving hierover door de website ThePostOnline. Eerder dit jaar werd bij het korps al iemand anders naar huis gestuurd wegens racisme.

De geschorste medewerker is werkzaam bij de brandweer als bevelvoerder. Een woordvoerder kon geen nadere details geven over het onderzoek naar de medewerker.
In februari werd een andere brandweerman ontslagen wegens vermeende racistische uitspraken. Deze schorsing werd later door een rechter ongedaan gemaakt. In juli schreef wijlen burgemeester Eberhard van der Laan een brief aan de gemeenteraad waarin hij zijn zorgen uitte over de gedragscultuur binnen de Amsterdamse brandweer.

Fraude-ambtenaar sleept tonnen binnen door slapende gemeente.

Hoge ambtenaar Pieter H. heeft de gemeente Helmond voor tonnen op kunnen lichten, mede omdat de gemeente zelf zat te slapen. Zo had H. tegen de regels in alle vrijheid om facturen geheel zelfstandig af te handelen. Diverse leveranciers van de gemeente werkten mee aan de fraude. De totale schade door de oplichtingspraktijken ligt waarschijnlijk boven een miljoen euro.

Auto’s, elektronica, bomen en planten, het onderhoud van de tuin, dames- en herenkleding, damesschoenen en wijn: Pieter H. liet de gemeente Helmond voor allerlei spullen en diensten opdraaien. De hoge ambtenaar, ongeveer tien jaar ‘chef inkoop’, fraudeerde alleen al in zijn laatste drie jaar voor minimaal 450.000 euro. Dat blijkt uit het onderzoek van de gemeente Helmond dat donderdagavond openbaar werd gemaakt.

We hebben jarenlang een fraudeur in dienst gehad. Dat is buitengewoon schokkend

Slinks
Daaruit komt naar voren dat de Limburger op slinkse wijze sjoemelde met de facturen. In sommige gevallen kreeg hij daarbij zelfs hulp van leveranciers. In totaal zijn er twaalf ondernemingen in beeld die, al dan niet bewust, spullen en diensten leverden aan H., maar de rekening richting de gemeente Helmond stuurden. Justitie heeft drie bedrijven op de korrel en ook de gemeente overweegt tegen enkele bedrijven gerechtelijke stappen.

Bij negen leveranciers werd in totaal voor 450.000 euro aan foute facturen aangetroffen. Van de drie bedrijven die door het OM worden onderzocht, is nog niet bekend voor hoeveel er is gesjoemeld. Er wordt rekening gehouden met ‘enkele tonnen’.

De werkelijke schade voor de gemeente ligt echter nog veel hoger. Zo zijn er nog de kosten (260.000 euro) van het onderzoek dat de gemeente door de bureaus PricewaterhouseCoopers en I-Tek liet doen. Bovendien zijn de eerste zeven jaar (2006 – 2013) dat H. in dienst was niet onderzocht. Het stadsbestuur vindt dit te duur, ook omdat ze niet weten of de schade valt te verhalen.

Deels verzonnen CV
Dat de Limburger, die werd aangenomen op een deels verzonnen CV, ook in zijn eerste jaren fraudeerde, staat haast vast. Al in 2008 trok een collega aan de bel over verdachte facturen. Dat gebeurde opnieuw in 2014. ,,Die meldingen zijn toen niet op waarde geschat en hebben ons daardoor nooit bereikt”, zegt burgemeester Elly Blanksma. Normaal moeten twee mensen tekenen voor de kosten. In de praktijk kreeg H. de vrijheid om als enige een handtekening te zetten. Die procedures zijn nu door de gemeente aangescherpt.

,,We hebben jarenlang een fraudeur in dienst gehad. Dat is buitengewoon schokkend”, zegt Blanksma over de man die inmiddels vrij is en eind november voor de rechter moet komen. Ze kijkt daarbij verder dan de financiële schade: ,,De schade zit misschien nog wel meer in het vertrouwen dat mensen verliezen in de gemeente. Dat is niet in geld uit te drukken.”

Is de hele overheid faschistisch verziekt.

Drieduizend agenten zitten ziek thuis.

Publicaties ODBned
Jaren geleden werden er al uitvoerig berichten gepubliseerd over de gemeente Amsterdam en zijn instellingen in dit geval toen nog van naam de gemeente Waterleidingen wat nu Waternet Amsterdam is. Over de schoften die op het stadhuis werkten en de fascisten en rasisten van de gem waterleidingen die daar de macht toen hadden of nog hebben.

De Gem Amsterdam en Waterleidingen.
Die mensen kapot maakte die jaren en jaren daar werkten.

De Gemeente betaalde toen al jaren geleden jaarlijks een vermogen aan rechtzaken tegen zijn werknemers. Wegens conflicten. Alleen al de gem Waterleidingen koste een vermogen aan recht zaken. En deze vele en grote conflicten zijn nog steeds aan de order van de dag.

Ook drieduizend agenten zitten vandaag de dag ziek thuis oorzaak ook door onvermijdelijke arbeidsconflicten. Het is niet alleen de gem Waterleidingen. Ook politie en zeker meer gemeente instellingen waar hetzelfde aan de hand is. Het is een structueel  kwaad. Het ambtenaren apparaat is door en door verziekt.

Ook de politie in Amsterdam waren toen al corrupte schoften. Ze hadden contact met de Gem Waterleidingen. Nadat ik naar de politie was gestapt voor hulp en beschreef wat er speelde op de werkvloer. Die een procesverbaal zonder het te vermelden gewoon niet opmaakten. Het was niet waar volgens personeelszaken gem Waterleidingen. Dat proces verbaal mocht er niet komen.

Ik werd bedreigt door een gek die mensen tijdens werktijd mishandelde.  De directie was daarvan op de hoogte. Een bedreiging waar je nu levenslange bescherming voor krijgt als je in de politiek zit. Jaren geleden draaide de gem waterleidingen de rol om. Door het slachtoffer de crimineel te maken.

Zeven maanden heb ik moeten vragen om het proces verbaal wat een kladje bleek te zijn. Een kladje wat ze hadden opgemaakt van een zeer ernstige bedreiging door een psychopaat die op de afdeling soms aanwezig was. Meestal was deze gek ziek thuis. Een bedreiging waar je nu levenslange bescherming voor krijgt als je in de politiek zit. De politie agent die er geen proces verbaal van had gemaakt had zijn naam verwijdert op het kladje.

Corrupte politie apparaat.
Ook bleek de Amsterdamse rechtbank de Gemeente Amsterdam te hulp te schieten. Een individu word door het systeem door de mangel genomen.

Wat er nu naar buiten komt bij de politie.  De uitzending van 8 september 2017 op tv over een vrouwelijke politie beambte. Wat het slachtoffer verteld over haar conflict is zo herkenbaar zo herkenbaar!!

#List en bedrog door ambtelijke faschistische macht wellustelingen.# Steek je- je kop boven het maaiveld uit, dan gaat hij er af.

Dat is- de policy bij deze macht wellustelingen. Deze smerige werkwijze doen ze overal bij de overheid. Je als werknemer bijvoorbeeld voor gek te laten verklaren is vaste prik. Het is hun manier om van je af proberen te komen. Ze zijn jaren bezig met leugens en bedrog toe te passen. En een vals dossier op te bouwen om je er uit te werken. Het is heel faschistisch en mens onterend hoe dat ambtenaren tuig met ondergeschikten omgaat.

faschistische politie en overige ambtenaren hadden na de 2de wereld oorlog gezuiverd moeten worden. Dat is niet goed gebeurd met resultaat het huidige politie apparaat. Zeer triest en beangstigend. Ook voor de oprechte eerlijke politie beambte die er natuurlijk ook zijn.

Hitler aanhangers die toen bij Waterleidingen of nu nog bij  Waternet werken racisten fascisten intimidatie ernstige bedreigingen, geweld diefstal noem het maar op.

Bureau bazen die niets ondernemen. Om werknemers die hun ongenoegen meerdere malen uiten bijvoorbeeld door een verziekte werksfeer in kaart te brengen om dit te verhelpen.  Maar “juist” zijn het die bazen die het tegenover gestelde van het goede in praktijk brengen. Namelijk met het beginnen van het kapot maken van een werknemer die de verpeste werk sfeer beu is.

Steek je- je kop boven het maaiveld uit dan, gaat hij er af.

Eerlijke ambtenaren die meestal een prooi worden voor deze macht wellustelingen. Een simpel voorbeeld. Je ongenoegen uiten bijvoorbeeld over een verziekte werksfeer bij een baas is al aanleiding genoeg om je af te breken tot de grond.

Ernstig genoeg leeft onrecht niet bij de grootste groep van de bevolking. Simpelweg omdat ze er nog niet mee te maken hebben gehad. Het spreekt ze niet aan. En daarom kan dit tuig gewoon blijft zitten tot zijn pensioen. In (lokaal) overheidsland beschermen de fascisten de fascisten. Het zijn bekrompen achterlijk niet van deze tijd handelende angstige (non) hiërarchie ambtenaren aanwezig in een ziekmakend systeem. Bron ODBned

 

Drieduizend agenten zitten ziek thuis oorzaak ook door onvermijdelijke arbeidsconflicten.

Bij de komst van de Nationale Politie in 2013, is ontdekt dat er bijna 3000 agenten ziek thuis zitten die nauwelijks contact hebben met hun werkgever. Dat zei voorzitter Jan Struijs van de Nederlandse Politiebond (NPB).

Hij zegt dat tegen tv-programma EenVandaag. Het gaat vaak om mensen die kritiek hebben geuit. Volgens hem deelt het UWV jaarlijks boetes uit aan de Nationale Politie voor het niet goed omgaan met zieke werknemers.

Gepest
De politieorganisatie gaat nog steeds niet goed om met interne kritiek, vinden de NPB en collega-politievakbond ACP. Politiemensen die zich kritisch uitlaten worden niet altijd serieus genomen, gepest of hun wordt het leven op een andere manier zuur gemaakt.
Vooral de ACP ziet een structurele houding en wil daarover in gesprek met korpschef Erik Akerboom en eventueel minister Stef Blok van Veiligheid en Justitie.

Wanpraktijken
Volgens de bonden klopt de politie zich op de borst over de richtlijnen voor kritiek en klachten, maar gaat het er in de praktijk anders aan toe. Ze reageren op een situatie waarover het programma EenVandaag bericht: een agente krijgt na een kritisch geluid een arbeidsconflict waarna de politie haar op medische gronden zou willen ontslaan. Zowel de bonden als de politie willen niet op deze individuele zaak ingaan.
De ACP ziet echter meer van deze wanpraktijken ‘waarbij kunstgrepen worden toegepast om iemand de organisatie uit te krijgen’. Oorzaken van het gedoe zijn volgens de bond de veranderingen door de reorganisatie, de druk op leidinggevenden en de toegenomen

Werkdruk.
Onvermijdelijke arbeidsconflicten
Volgens de NPB is kritiek leveren binnen de politie nooit makkelijk geweest, omdat het een hiërarchische organisatie is. De bond constateert vooral problemen met mensen die (mentaal) ziek worden. De politie heeft daar weinig compassie mee en maakt het deze mensen nogal eens lastig, zegt een woordvoerder. “Helaas hebben alle politievakbonden hun handen vol om mensen goed te begeleiden die kritiek hebben binnen de politieorganisatie”, beaamt NPB-voorman Struijs.

De politie laat weten dat arbeidsconflicten in elke organisatie onvermijdelijk zijn, maar dat de politie die probeert op te lossen met gesprekken, mediation, vertrouwenspersonen, een meldpunt voor misstanden en andere regelingen, onder meer voor klokkenluiders.

Oud-burgemeester Verver moet woonboerderij uit.

Stadskantoor, Stadserf 1
Wilma Verver rechts op de foto

Wilma Verver, de oud-burgemeester van Schiedam, moet haar woonboerderij in Voorst komende maandag verlaten. Dat heeft de rechter vrijdag bepaald.

Verver werd vorig jaar failliet verklaard. Begin april zegde de curator de huur van de woning per aanstaande maandag op. De familie stapte naar de rechter maar die besliste dat de curator rechtmatig heeft gehandeld.

Het huurcontract werd beëindigd omdat ‘het faillissement wordt gefrustreerd en het risico bestaat dat de schulden verder oplopen’. De familie heeft een schuld van bijna 3 miljoen euro. Officieel moet de familie rondkomen van 1400 euro per maand, terwijl de huur van de woning in Voorst veel hoger ligt.

Wilma Verver was namens de VVD van 2006 tot 2011 burgemeester van Schiedam. Na berichtgeving over vermeend machtsmisbruik schakelde de gemeenteraad het Bureau Integriteit Nederlandse Gemeenten (BING) in. Verver stapte nog voor de uitkomst van het onderzoeksrapport op.

Pluk ze nam politie te leterlijk op.

Gaat de deksel van de Politie doofpot beetje bij beetje eindelijk open?

Ad meld,

Advocaat bedreigd na uitspraak in EenVandaag

Strafrechtadvocaat Mark Teurlings is na de uitzending van EenVandaag, waarin agenten ervan worden beschuldigd spullen te stelen van verdachten, bedreigd. Dat meldt hij in een tweet.

,,Ik moet alles wat ik heb gezegd terugnemen”, zo twittert Teurlings. Daaronder post hij een email waarin hij in het Engels wordt bedreigd. ,,We zouden niet willen dat jou iets ernstigs overkomt. Dat zouden we zeer betreuren. Daarom hopen we dat je terugneemt wat je eerder hebt gezegd”, zo staat in de tekst te lezen.

Uit de afzender zou moeten blijken dat het iemand is die mogelijk werkzaam is bij de politie. ,,In Nederland kennen we het gezegde: ‘de politie is je beste vriend’. We kennen je lengte al in meters en centimeters voor het geval de begrafenisondernemer met je aan het werk moet.”

Uitzending
In de uitzending van EenVandaag van afgelopen zaterdag beweren diverse strafadvocaten dat politiemensen regelmatig geld en waardevolle spullen ontvreemden bij invallen en arrestaties. In veel gevallen doen de verdachten daarvan geen aangifte, omdat het soms moeilijk klagen is. ,,Bij wie ga je klagen als een kilo cocaïne weg is? Bij de politie? Dat wordt een lastige zaak”, zegt advocaat Teurlings in de uitzending.