VIND DE JUISTE ADVOCAAT VOORKOM STRAFONTSLAG.

Geregeld wint een ontslagen ambtenaar de juridische strijd tegen zijn gemeente. Terugkeer op de oude plek is er vaak niet bij. En de impact op ambtenaar én organisatie is groot. ‘Een mildere straf richt minder kwaad aan en stelt toch een voorbeeld.’

Na een proces van liefst vijf jaar won ambtenaar Jan Potters afgelopen oktober zijn zaak van de gemeente Werkendam. Definitieve onderhandelingen zijn begonnen om voor het eind van het jaar tot een oplossing te komen.

Ook archivaris Hans Beijers van de gemeente Almelo werd door de bezwaarschriftencommissie en de rechtbank in het gelijk gesteld. Een beschuldiging van bedreiging van een leidinggevende, aanleiding voor de zaak, hield geen stand.

Strafontslagzaken komen soms even in het nieuws: ambtenaar wint zaak van gemeente. Maar na onderzoek van Hoffmann Bedrijfsrecherche kwamen in de zaak Beijers andere oneffen­heden aan het licht. Hij zat onder werktijd nogal eens op Facebook, soms wel 20 uur per maand. ‘Ik had het open staan om bereikbaar te zijn. Ik keek af en toe. Mijn werk en mijn functioneren leden er niet onder.’ Een keer had een teamcoördinator er iets van gezegd.

Voor de Centrale Raad van Beroep, het hoogste rechtsorgaan, bleek dat voldoende om zijn onvoorwaardelijke straf­ontslag te handhaven. ‘Een disproportioneel zware sanctie voor een licht vergrijp’, aldus Beijers’ advocaat Diederik Briedé. ‘Dat het internet­gebruik erbij is gehaald toen de bedreiging van tafel was geveegd, vind ik niet zuiver. Het internet­gebruik was nooit een issue. Als je met een bedreiging begint, is dit echt een stok zoeken om mee te slaan.’

Beijers kon nog van geluk spreken dat een voorstel uit het verleden om eruit te komen nooit door de gemeente was ingetrokken. ‘Toen ik hem dat liet zien, heeft hij het alsnog geaccepteerd. De gemeente was not amused, maar de gevolgen van het ontslag zijn voor hem nu wel beter te verteren dan met alleen bijstand.’

Geen kwaad bewust
Zo zijn er meer gevallen van ambtenaren die met strafontslag zijn gestuurd en zich van geen kwaad bewust waren of in de veronderstelling handelden dat ze iets goed deden. Zoals de Rotterdamse ambtenaar die op 16 november 2012 werd geschorst, omdat hij informatie had gelekt over brandonveiligheid bij moskee-internaten. Het college besloot: ernstig plichtsverzuim, dus onvoorwaardelijk strafontslag. Maar ook hier kreeg de ambtenaar van de Algemene Bezwaarschriftencommissie (ABC) en de rechtbank grotendeels aan zijn zijde.

Reden voor het stadsbestuur om op 22 april 2014 op haar schreden terug te keren en de ambtenaar een nieuwe plek in de organisatie te geven. Zij volgde hierbij trouwens het advies van de ABC: de ambtenaar kreeg een waarschuwing met een proeftijd van twee jaar. De rechtbank vond het niet wenselijk dat de ambtenaar na anderhalf jaar op non-­actief te hebben gestaan terugkeerde. De uitspraak is een precedent, omdat de ambtenaar de status van klokkenluider vroeg en kreeg. ‘Hierdoor is hem bescherming geboden. Hij had de informatie terecht openbaar gemaakt’, aldus zijn advocaat Anja Hoffmans. ‘De zaak trok veel publiciteit en de jurisprudentie was heel beperkt. Maar de rechter heeft alles heel netjes en helder getoetst.’ De ambtenaar werkt weer bij de gemeente Rotterdam, maar in overleg in een andere functie.

Cijfers over onterecht ontslagen ambtenaren zijn lastig te achterhalen (zie kader op volgende pagina). Bij de VNG, AbvaKabo, de Vereniging van Gemeentesecretarissen (VGS) en bij de Vereniging Ambtenaar en Recht zijn ze niet bekend. De laatste twee zien zich ook niet als aangewezen orgaan om over dit onderwerp een standpunt te hebben. De VNG ziet geen verschil bij integriteitskwesties in de praktijk tussen gemeenten en werkgevers in de marktsector, behalve dat overheidswerkgevers zijn gehouden ook in ambtenarenzaken de algemene beginselen van behoorlijk bestuur toe te passen. ‘Daardoor mag je ervan uitgaan dat de overheid dit soort kwesties wat zorgvuldiger oppakt dan daarbuiten.’

De VNG adviseert gemeenten altijd integriteitsproblemen tot op de bodem uit te (laten) zoeken. Of een ambtenaar naderhand nog welkom is, of toch wordt aangestuurd op een vertrek, is per geval verschillend. ‘Dat hangt ervan af of er nog voldoende wederzijds vertrouwen is.’

Drie manieren
Eigenlijk heeft een gemeente drie manieren om met een onterecht ontslagen ambtenaar om te gaan, concludeert Piet Buijtels, al 22 jaar gemeentesecretaris, eerst van Boxtel, Schiedam, Amersfoort en Haarlemmermeer en sinds oktober 2011 van Maastricht. Hij maakt een onderscheid tussen procedurele fouten door onzorgvuldigheid van de gemeente en inhoudelijk moeten erkennen dat de gemeente fout zit wegens gebrek aan voldoende motivering.

Buijtels: ‘In het eerste geval heb je procedureel geen gelijk gekregen, maar het inhoudelijke deel blijft staan. Dan kun je niet zomaar met elkaar doorgaan en moet je een ander traject ingaan dan als je inhoudelijk fout zit. In dat laatste geval moet je weer verder met die medewerker en zet je hem weer op de loonlijst. Je rehabiliteert hem en plaatst hem in overleg op een andere afdeling. Dat ligt meer voor de hand dan hem zijn oude functie terug te geven. Je moet hem een volwaardig alternatief bieden.’

Bij procedurele winst komt een ambtenaar ook weer op de loonlijst. ‘Maar dan bespreek je toch of hij elders kan werken en gaat hij in de detachering.’ De derde optie is de zogenoemde ‘deal’. ‘Dan is er zo veel gebeurd en kunnen beide partijen het beste onderhandelend tot een akkoord komen voor een passende regeling. Nadeel voor de gemeente is dat je dan wat meer moet betalen. Vaak is de afloop toch dat de partijen netjes uit elkaar gaan.’

Maar zaken gaan niet altijd zoals ze zouden moeten gaan. Buijtels geeft een hypothetisch voorbeeld. ‘Stel de afdeling P&O roept juridisch advies in van Capra en die adviseert B&W die op hun beurt bevoegd zijn strafontslag op te leggen. Het ambtelijk advies is voorwaardelijk strafontslag. Maar B&W wijkt af: het is verkeerd, we moeten een daad stellen, we gaan voor onvoorwaardelijk strafontslag. Ook het oordeel van de bezwaarschriftencommissie wordt hierbij genegeerd.’

Stel dat de ambtenaar dan naar de rechter stapt en dat die oordeelt dat het besluit onevenredig is ten opzichte van het vergrijp. Het was bijvoorbeeld de eerste keer, onbillijk, ongemotiveerd en de bezwaarschriftencommissie was niet gevolgd. Dan moet het besluit ongedaan worden gemaakt. In zo’n geval kijk je: is er ruimte in de organisatie? Is men ontvankelijk voor terugkeer? Hoe is het klimaat op de afdeling? Het is dan prima denkbaar dat de ambtenaar op een andere afdeling of in een andere gemeente aan de slag gaat. Je moet je inspannen om uitvoering te geven aan de gerechtelijke uitspraak. Je moet de persoon rehabiliteren.’

Vervreemden
Bij een integriteitschending en winst door de ambtenaar op procedurele gronden vul je goed werkgeverschap weer anders in. ‘Dan ga je bemiddelen naar een andere werkgever of je maakt een deal onder geheimhouding en tegen finale kwijting. Eigenlijk vallen alle drie de opties onder goed werkgeverschap.’

Ieder geval is anders, maar in het algemeen wordt de adviseur gevolgd. ‘Je moet wel een heel goede reden hebben daarvan af te wijken en dat is dan ook redelijk uitzonderlijk. Een berisping, inhouding van loon of een andere disciplinaire straf komt vaker voor dan strafontslag. Dat is maar goed ook, want dan vervreemden de afdeling en de medewerker ook niet onnodig lang van elkaar.’

Als de juridische weg wordt bewandeld, maken werknemers het werkgevers lastiger dan andersom, is het beeld van Buijtels. ‘Ambtenaren zijn extra beschermd. We gaan gelijkwaardig de discussie in. Het is absoluut geen David tegen Goliath.’

Een orgaan als de gemeente bevindt zich natuurlijk in een ander krachtenveld dan een individuele ambtenaar. ‘De belangen zijn anders, maar de ambtenaar heeft ooit zelf gekozen voor zijn benoeming. Als werkgever procedeer je echt niet zomaar door. Een gemeente maakt steeds een bewuste afweging. Het is gemeenschapsgeld waarmee je procedeert.’

Volgens mediator Arend Visser van Eagle Management Support, die ambtenaar Jan Potters juridisch bijstond in zijn strijd tegen onvoorwaardelijk strafontslag door de gemeente Werkendam, is veelvuldig geprobeerd tot een open en transparant gesprek te komen met het college. Maar dat werd steeds afgewezen. ‘Men wilde uiteindelijk wel praten, maar dan moest vooraf een geheimhoudingsverklaring worden ondertekend.’ Die ging zo ver, dat ook bij het mislukken van de onderhandelingen, zij daar inhoudelijk met niemand, dus ook niet met gemeenteraad en rechter over zouden mogen communiceren. ‘Een Oostblokachtige eis, die het heel gemakkelijk zou maken slechts voor de bühne een gesprek aan te gaan. Daarmee konden we uiteraard niet instemmen.’

Represailles
Volgens Visser zijn binnen Werkendam de laatste jaren te veel gevallen geweest van mensen die op een merkwaardige manier met speciale afspraken van het toneel zijn verdwenen en daarover niet durfden spreken uit angst voor represailles. ‘Er lijkt zich een patroon te hebben voorgedaan, waarvan de heer Potters het meest spraakmakende voorbeeld is, omdat hij het er niet bij liet zitten. Hij had de mogelijkheden zich ertegen te verweren, maar voor de gemiddelde werknemer is dat een te kostbare zaak, althans met een advocaat.’

Daarom is het zeker bij verstoorde verhoudingen zo goed dat er een interne bezwarencommissie is die de verhalen van werkgever en werknemer hoort, tegenover elkaar plaatst en een oordeel velt, vindt Bert de Haas van de AbvaKabo FNV. ‘Die belangenafweging is een groot goed, want het kan een conflict oplossen en zo een ontslag voorkomen.’

Deze bezwaar- en beroepsprocedure vervalt als de Wet normalisering rechtspositie ambtenaren doorgaat. Dan zal een ambtenaar meteen naar de rechter moeten gaan. ‘Dat is een grote stap. De commissie is veel laagdrempeliger. Wij zijn ervoor om een vorm van bezwaar te laten blijven, zoals een sectorale bezwarencommissie.’

Als Buijtels terugkijkt, heeft hij geleerd dat in een arbeidsgeschil niets is wat het op het eerste oog lijkt. ‘Ga dus alles zorgvuldig na. Hoor alle partijen. Wees onbevangen. Wees wijs en zorgvuldig voor je tot een conclusie komt.’

Volgens Buijtels moet je als algemeen directeur eigenlijk al een beetje op de stoel van de rechter gaan zitten. ‘Kijk naar de evenredigheid van de straf. Is het moreel gewenst door te gaan met de juridische strijd? Dat neem ik op voorhand allemaal mee.’

Buijtels werd enkele keren nadrukkelijk geconfronteerd met wat het met ambtenaren en hun gezin doet. ‘Maar het doet ook intern iets, in de organisatie. Men heeft het erover, het raakt de collega’s. Je moet van te voren heel goed afwegen wat je doet. Zeker bij strafontslag. Soms kun je echt niet anders, maar mildere vormen van straf richten minder kwaad aan en toch stel je een duidelijk voorbeeld.’

Hoger beroep soms zinvol
Dit jaar gingen ambtenaren tot nu toe in 45 zaken tegen de uitspraak van de rechter in beroep. In acht gevallen vernietigde de Centrale Raad van Beroep de uitspraak van de rechter – ruwweg een score van één op zes. Voor 2012 en 2013 golden vergelijkbare cijfers.

Minderheid zaken leidt tot strafontslag
Slechts een handjevol van de soms wel tientallen onderzoeken die Capra Advocaten in opdracht van gemeenten en andere overheden doet, leidt tot een besluit tot onvoorwaardelijk strafontslag van een ambtenaar. Het gaat dan altijd om een integriteits­onderzoek. Capra treedt veelal op voor werkgevers en wint zaken meestal. Als een zaak wordt verloren, openen partijen doorgaans onderhandelingen om tot een oplossing te komen. Overigens neemt het aantal rechtszaken tussen ontslagen ambtenaren en overheden zeer beslist niet toe, aldus Capra, eerder af. Partijen zien steeds vaker zien dat een minnelijke regeling voor beide partijen beter is dan een procedure.

Procedures tegen strafontslagen vormen hierop een uitzondering. Dat aantal blijft door de jaren heen vrij constant. Advocaat Pieter Joost Schaap: ‘Overheden zullen bij een zo ernstige normschending dat die naar hun oordeel strafontslag wettigt, geen minnelijke regeling treffen vanuit het oogpunt van normstelling. De ambtenaar die geld verduistert van zijn werkgever dient niet met een soepele regeling weg te komen. Ook de inborst van de mens zal door de jaren heen niet veranderen. De meeste mensen gedragen zich netjes. Een klein percentage doet dat niet. En dat percentage blijft door de jaren heen vrij constant.’

De eigen ervaring van advocaat José Klerks (Abvakabo) is dat een jurist jaarlijks hooguit een paar strafontslagzaken in het ambtenarenrecht heeft. Het gaat vaak om diefstal, verduistering etc. Klerks wijst erop dat in het ambtenarenrecht aannemelijk moet zijn dat de ambtenaar het ernstig plichtsverzuim heeft gepleegd, maar dat de normen van het bewijsrecht in het strafrecht hoger en veeleisender zijn. ‘Het komt in de praktijk vaak voor dat een ambtenaar in de strafzaak wordt vrijgesproken en de strafontslagzaak van de ambtenaar ook in beroep en hoger beroep blijft staan.’ Bron: Wouter Boonstra.

Advertenties

Advocaat die politie bijstaat toucheert 144.636,52 euro voor eenvoudige rechtszaak.

cropped-cropped-rechthamer11.jpg

Kamervragen SP. Een advocate die door de politie werd ingeschakeld in een relatief eenvoudige mishandelingszaak tegen een agent, heeft daar ruim 144.000 euro voor gevraagd en gekregen. Het Gerechtshof in Den Haag bepaalde dat Justitie de exorbitante declaratie moet betalen. De belastingbetaler draait op voor de kosten. Strafrechtadvocaten spreken er schande van. De SP gaat Kamervragen stellen.

De advocate van het kantoor Sjöcrona-Van Stigt uit Den Haag (ook verantwoordelijk voor bijstand van de agenten in de zaak Mitch Henriquez) declareerde in totaal 144.636,52 euro. Ze stond een agent bij die in 2013 in Den Haag zijn boekje te buiten zou zijn gegaan tijdens een arrestatie. Hij sloeg een arrestant onder meer in het gezicht terwijl hij handboeien in zijn hand had.

De raadsvrouw komt uit de door oud-korpschef Gerard Bouman in 2015 opgezette pool van topadvocaten, waar de politie gebruik van kan maken als politieagenten zich moeten verantwoorden bij de strafrechter.

Het is onduidelijk hoe de declaratie van het kantoor zo uit de hand kon lopen. Uit het arrest van het Hof blijkt bijvoorbeeld dat de agent geen kosten heeft hoeven maken om zich te verdedigen tegen een door de aangever ingediende schadevergoeding. Een medewerker van het betrokken kantoor Sjöcrona-Van Stigt laat weten ‘in zijn algemeenheid’ niet op vragen van de pers in te gaan. ,,We reageren alleen als we daar de behoefte toe voelen.”

Deze vergoeding is meer dan de meeste sociale advocaten op jaarbasis omzetten.

Boete
De agent in kwestie werd in eerste instantie door de rechtbank veroordeeld tot een boete van 400 euro, maar ging in hoger beroep en werd daar vrijgesproken. De Nationale Politie betaalde voor het hele proces bijna anderhalve ton aan advocaatkosten. Omdat de agent werd vrijgesproken kon hij een verzoek indienen om de kosten voor rechtsbijstand terug te krijgen. Justitie, en dus de belastingbetaler, moet nu van het Hof die declaratie volledig aan de Nationale Politie vergoeden.

De gang van zaken zet kwaad bloed onder strafrechtadvocaten, juist omdat het Gerechtshof de torenhoge declaratie onverkort heeft goedgekeurd. Volgens advocaten is dat niet eerlijk, omdat kosten volgens de wet ‘billijk en redelijk’ moeten zijn. Een hoog uurtarief wordt volgens de advocatuur bij ‘gewone verdachten’ vaak resoluut afgewezen.

,,Hiermee voed je de discussie over klassenjustitie”, aldus strafrechtadvocaat Job Knoester. ,,Dit is eigenlijk heel ernstig en niet uit te leggen. Deze vergoeding is meer dan de meeste sociale advocaten op jaarbasis omzetten. Zelfs als je hier heel veel tijd in zou hebben zitten, is het nog een fors bedrag.”

Volgens Knoester wijkt de dagelijkse gang van zaken in de advocatuur enorm af van wat hier is voorgevallen. ,,Bij ons worden declaraties al gekort als wij vijfduizend euro indienen en dan komt er een politieagent en dan lijkt het wel of alle realiteit uit het oog verloren wordt. Dit is uiteindelijk allemaal wel gewoon staatsgeld.”

Ook strafrechtadvocaat Jan Vlug is ontstemd over de gang van zaken. ,,Het is tussen de politie en de advocaat wat je in rekening brengt, daar ga ik ook niet over. Ik ken ook het dossier verder niet. Wij krijgen alleen voor een eenvoudige mishandeling op toevoeging zeshonderd of achthonderd euro. Bij bewerkelijke zaken kun je nog in aanmerking komen voor 100 euro per uur, maar dan zou je hier op 1440 uur uitkomen, dat is een half jaar werk!

Ik vind het ontzettend wrang dat er voor een politieagent anderhalve ton wordt uitgetrokken door de Staat en voor de gewone burger vinden ze zeshonderd euro eigenlijk al te veel, want daar gaan ze gewoon op bezuinigen.”

Mieren
Advocaten verbazen zich ook over de opstelling van het Gerechtshof, dat de declaratie goedkeurde. ,,Wij verbazen ons er over dat de rechtbank dit gewoon goedkeurt”, aldus Vlug. ,, Ik doe ook betalende zaken en daar wordt heel kritisch naar gekeken. De maatstaf is een vergoeding naar billijkheid en de gerechten zitten bij ons regelmatig te vlooien. Dan zeggen ze dat de reistijd of de uren voor bestudering van het dossier minder moet zijn geweest. Daar zitten ze eindeloos over te mieren.”

Volgens Vlug wordt er in vergelijkbare zaken wel degelijk door rechters ingegrepen als een advocaat een torenhoog tarief vraagt. Hij noemt als voorbeeld de mishandeling van de vader van Max Verstappen, waar de advocaat 700 euro per uur vroeg, maar van de rechter de helft kreeg toegewezen.

Wrang dat er voor een politieagent anderhalve ton wordt uitgetrokken en voor de gewone burger vinden ze zeshonderd euro eigenlijk al te veel.

,,Stel nu eens dat deze advocaat 1000 euro per uur rekent. Is dat nou billijk? Dan zeg je als Hof toch dat het prima is dat mensen dat zelf willen betalen, maar dat het volledige bedrag niet in aanmerking komt voor vergoeding? Het verbaast ons dat het Hof dat bedrag hier wel integraal heeft toegewezen.”

De SP heeft ondertussen aangegeven Kamervragen te gaan stellen over de zaak. De partij wil van de minister van Justitie en Veiligheid weten hoe het kan dat er in een relatief eenvoudige zaak een torenhoge declaratie kan worden toegewezen ‘terwijl er ondertussen aan alle kanten beknibbeld wordt op de vergoedingen voor strafrechtadvocaten in de gesubsidieerde rechtsbijstand’.Bron AD

Oud-burgemeester Verver moet woonboerderij uit.

Stadskantoor, Stadserf 1
Wilma Verver rechts op de foto

Wilma Verver, de oud-burgemeester van Schiedam, moet haar woonboerderij in Voorst komende maandag verlaten. Dat heeft de rechter vrijdag bepaald.

Verver werd vorig jaar failliet verklaard. Begin april zegde de curator de huur van de woning per aanstaande maandag op. De familie stapte naar de rechter maar die besliste dat de curator rechtmatig heeft gehandeld.

Het huurcontract werd beëindigd omdat ‘het faillissement wordt gefrustreerd en het risico bestaat dat de schulden verder oplopen’. De familie heeft een schuld van bijna 3 miljoen euro. Officieel moet de familie rondkomen van 1400 euro per maand, terwijl de huur van de woning in Voorst veel hoger ligt.

Wilma Verver was namens de VVD van 2006 tot 2011 burgemeester van Schiedam. Na berichtgeving over vermeend machtsmisbruik schakelde de gemeenteraad het Bureau Integriteit Nederlandse Gemeenten (BING) in. Verver stapte nog voor de uitkomst van het onderzoeksrapport op.

Pluk ze nam politie te leterlijk op.

Gaat de deksel van de Politie doofpot beetje bij beetje eindelijk open?

Ad meld,

Advocaat bedreigd na uitspraak in EenVandaag

Strafrechtadvocaat Mark Teurlings is na de uitzending van EenVandaag, waarin agenten ervan worden beschuldigd spullen te stelen van verdachten, bedreigd. Dat meldt hij in een tweet.

,,Ik moet alles wat ik heb gezegd terugnemen”, zo twittert Teurlings. Daaronder post hij een email waarin hij in het Engels wordt bedreigd. ,,We zouden niet willen dat jou iets ernstigs overkomt. Dat zouden we zeer betreuren. Daarom hopen we dat je terugneemt wat je eerder hebt gezegd”, zo staat in de tekst te lezen.

Uit de afzender zou moeten blijken dat het iemand is die mogelijk werkzaam is bij de politie. ,,In Nederland kennen we het gezegde: ‘de politie is je beste vriend’. We kennen je lengte al in meters en centimeters voor het geval de begrafenisondernemer met je aan het werk moet.”

Uitzending
In de uitzending van EenVandaag van afgelopen zaterdag beweren diverse strafadvocaten dat politiemensen regelmatig geld en waardevolle spullen ontvreemden bij invallen en arrestaties. In veel gevallen doen de verdachten daarvan geen aangifte, omdat het soms moeilijk klagen is. ,,Bij wie ga je klagen als een kilo cocaïne weg is? Bij de politie? Dat wordt een lastige zaak”, zegt advocaat Teurlings in de uitzending.

Gepke de Leef bericht in het kort haar schrijnende situatie.

photo gepke van leef

Verblijf momenteel in Zorginstelling van Zorgbalans Haarlem, wachtend op operaties aan beide benen. Operaties nog steeds niet mogelijk door eerdere 20013-2015 belemmering medische zorg door politie B&W Haarlemmermeer.( Te gevaarlijk kans op verlies/amputatie van benen.)

Maar moet binnenkort instelling verlaten. Omdat de eigenbijdrage CAK en verzekering meer is als WAZ inkomsten waar beslag op ligt door deurwaarder de Best Hoofddorp. Voor boetes wildplassen en valse aangiften tegen mij door Lieta de Bruin en politie/B&W Haarlemmermeer.

Kom dus binnenkort weer met rolstoel op straat/voor politiebureau Hoofddorp. Want zolang die niets met mijn gedane aangiften doet, sta ik met mijn rug tegen de muur. Dit is niet alleen mijn probleem maar voor duizenden Nederlands ingezetenen. We gaan dus middeleeuwse taferelen krijgen met gewonde mensen op de straten.

Lees haar story verder klik op, https://onrecht.wordpress.com/2015/01/06/gepke-de-leef-strijd-voor-gerechtigheid-tegen-de-almachtige-foute-overheid/

Agenten poetsen fouten weg in proces-verbaal.

Agenten poetsen fouten weg in proces-verbaal

Drie agenten van de politie Purmerend hebben in 2011 een proces-verbaal gemanipuleerd om eigen fouten te verbloemen. Het gerechtshof in Arnhem heeft om die reden vorige maand een verdachte vrijgesproken en het Openbaar Ministerie (OM) niet-ontvankelijk verklaard.

Volgens het hof hebben de agenten het proces-verbaal aangepast om ‘doelbewust de juiste gang van zaken te maskeren’.

Het sjoemelen met een proces-verbaal is strafbaar. Bij strafprocessen moeten rechters er immers van kunnen uitgaan dat verklaringen van agenten juist zijn. De politie Noord-Holland laat, zes weken na het arrest van het hof, in een reactie weten dat er ‘een intern disciplinair onderzoek naar de handelwijze van de betrokken medewerkers’ wordt ingesteld.

Het is opzettelijk knoeien, dat is zeer ernstig
Henny Sackers, hoogleraar sanctierecht

Volgens hoogleraar sanctierecht Henny Sackers hebben de betrokken agenten een misdrijf gepleegd. ‘Het is opzettelijk knoeien, dat is zeer ernstig.’ Sackers pleit ervoor dat het aangekondigde onderzoek wordt uitgevoerd door een andere politie-eenheid.

De manipulaties van de agenten kwamen bij toeval aan het licht. Advocaat Cem Polat van de verdachte zag in het einddossier van de zaak een proces-verbaal over de aanhouding van de man waarin wijzigingen waren aangebracht in vergelijking met het oorspronkelijke verslag. De agenten wilden volgens het hof naar alle waarschijnlijkheid de discussie vermijden over de vraag of zij de auto van de man rechtmatig hadden doorzocht.

Op 6 mei 2011 zien de agenten een VW Golf rijden ter hoogte van Edam. Als na navraag bij de centrale meldkamer blijkt dat de auto bij de Belastingdienst gesignaleerd staat, geven de agenten de bestuurder een stopteken. Een van de agenten opent de kofferbak en ziet twee grote witte emmers en een nog groter vat zonder etiketten staan. De man wordt daarop meegenomen naar het politiebureau in Purmerend. Daar wordt hij gefouilleerd en worden de vaten geopend.

Eerst ontkenden de agenten het bestaan van een tweede proces-verbaal, later zeiden ze dat ze waarschijnlijk grammaticale wijzigingen wilden aanbrengen. In werkelijkheid wilden ze de doorzoeking goedpraten
— Advocaat Cem Polat

Amfetaminepasta

Het blijkt te gaan om amfetaminepasta, een verdovend middel. De bestuurder wordt daarop aangehouden op verdenking van overtreding van de Opiumwet. Bij de rechtszaak, later dat jaar, wordt de man veroordeeld tot 3,5 jaar cel vanwege het vervoeren van verdovende middelen.

Advocaten hebben veel vaker het vermoeden dat er wordt gesjoemeld met processen-verbaal, maar kunnen dat zelden aantonen. Nu is dat bij toeval gelukt. Polat: ‘Eerst ontkenden de agenten het bestaan van een tweede proces-verbaal, later zeiden ze dat ze waarschijnlijk grammaticale wijzigingen wilden aanbrengen. In werkelijkheid wilden ze de doorzoeking goedpraten. Dat is een kwalijke zaak.’

Op verzoek van het hof heeft de afdeling Veiligheid, Integriteit en Klachten van de politie in 2014 een onderzoek gedaan naar de zaak. Dat heeft geen duidelijkheid kunnen verschaffen over de vraag waarom de wijzigingen zijn aangebracht, wie het heeft gedaan en wanneer.

Waarheidsvinding belemmerd

Volgens het hof is de waarheidsvinding door de gemanipuleerde verklaringen van de agenten belemmerd. ‘Procespartijen moeten er op kunnen vertrouwen dat processen-verbaal van de politie, waaraan door de rechter bij zijn oordeelsvorming doorgaans uitermate veel belang wordt gehecht, waarheidsgetrouw worden opgemaakt en dat die de werkelijke gang van zaken weergeven. Dat is hier niet het geval’, aldus het hof.

Het OM zegt uiterst ongelukkig te zijn met de gang van zaken. ‘We hebben gezien dat er bij de politie het nodige aan de hand is’, aldus woordvoerder Peter Elberse. ‘Er is, op z’n zachtst gezegd, niet gelukkig geopereerd.’ Het OM is niet in cassatie gegaan, omdat het te weinig aanknopingspunten zag voor succes.

De politie laat weten de zaak zeer serieus te nemen. ‘Want burgers moeten er van kunnen uitgaan dat wij ons werk zorgvuldig en correct doen’, aldus Peter Holla, lid van de eenheidsleiding van de politie Noord-Holland. Bron:Volkskrant

‘Incassobureaus dreigen en bedriegen’.

‘Incassobureaus dreigen en bedriegen’

Incassobureaus overtreden geregeld de wet en duperen consumenten met misleidende en agressieve handelspraktijken. Zij rekenen te hoge incassokosten, sturen spookfacturen en maken zich schuldig aan bedreigingen, scheldpartijen en privacyschending. Dit concludeert de Autoriteit Consument & Markt (ACM) over de incassobranche in een onderzoek dat vandaag verschijnt.

ACM beraadt zich op een zo ‘effectief mogelijke aanpak’ variërend van consumentenvoorlichting tot boetes. De problemen hebben te maken met de wildgroei aan incassobureaus. Iedereen mag een bureau beginnen zonder enige diploma of keurmerk.

Nederland kent minimaal 444 incassobedrijven. Naar schatting vorderen zij tien miljard euro per jaar bij vermeende wanbetalers, privé en zakelijk. Incassobureaus kopen bulkpartijen op met onbetaalde rekeningen en proberen die soms op agressieve wijze te gelde te maken.

‘Onterechte vorderingen vind ik het kwalijkst’, zegt Anita Vegter, bestuurslid van ACM. Zij wijst op incasso’s die consumenten op de mat krijgen nadat zij een ‘gratis proefpakket’ hebben besteld op internet. Incassobureaus nemen dit soort spookrekeningen klakkeloos over van elkaar.

Bij opgekochte vorderingen hebben incassobureaus vaak geen idee wat ze innen. Dat verhoogt het risico op onterechte incasso’s, met name bij consumenten die slecht voor zichzelf opkomen. Die problematiek is breder dan we dachten.’

Incassobureaus

Om de incassobranche enigszins te reguleren is in 2012 een wettelijke norm ingevoerd voor de hoogte van incassokosten. Nu blijkt dat incassobureaus deze wet met voeten treden: in 20 procent van de onderzochte incassobrieven worden onterechte kosten gerekend. Veel van de 400 brieven die ACM onderzocht, bevatte te weinig informatie om te kunnen controleren of de incasso in de haak is.

Het verdubbelen van rekeningen is geen uitzondering, zegt Joke de Kock. Als directeur van de NVVK, de brancheorganisatie voor schuldhulpverleners, wordt De Kock geregeld geconfronteerd met de uitwassen uit het ACM-onderzoek.

Ik heb rekeningen gezien van 100 euro, die waren opgehoogd naar 800 euro
Joke de Kock, directeur van de NVVK

Ik heb rekeningen gezien van 100 euro, die waren opgehoogd naar 800 euro. Incassobureaus verzinnen allerlei onwetmatige meerkosten: sommatiekosten, herinneringskosten, dossierkosten, je kunt het zo gek niet bedenken. Veel bedrijven zeggen: we weten dat het niet mag, maar we doen het gewoon.

Vaak schrikken consumenten zo van een boze brief dat zij gewoon betalen. Mensen zijn zich niet bewust van hun rechten, signaleert de ACM. Temeer omdat incassobureaus geregeld ‘ontoelaatbare druk’ uitoefenen op schuldenaren.

Spervuur aan sms’jes

In de helft van de geanalyseerde brieven dreigen incassobureaus met maatregelen waartoe zij niet bevoegd zijn, zoals de beslaglegging van spullen of een vermelding in het register voor wanbetalers. Daarnaast worden consumenten uitgescholden, krijgen zij een spervuur aan sms’jes of worden ze door een crediteur lastig gevallen via sociale netwerken of zelfs hun werkgever.

Opvallend is dat de problemen zich volgens ACM ook geregeld voordoen bij leden van de branchevereniging voor incassobureaus, de NVI. Die was juist opgericht om zich te onderscheiden van de cowboys in de markt. De 28 leden van de NVI vorderen ongeveer zeven miljard euro per jaar, naar schatting tweederde van het totaal. De NVI heeft een onafhankelijk klachtenloket en de leden worden om het jaar gecontroleerd op naleving van de gedragscode.

Gesprekken kunnen misschien wel eens wat verhit raken, maar ik kan mij niet voorstellen dat onze leden zich schuldig maken aan bedreigingen en agressie, zegt NVI-directeur Jeanine van Noordenne. ‘Dat hadden wij moeten zien tijdens controles. De bevindingen zijn schokkend en absoluut verboden volgens ons keurmerk. Wat het lastig maakt is dat wij niet mogen zien waar ACM de conclusies op baseert. We kunnen totaal niet controleren of en wat er is misgegaan en hoe vaak het gaat om leden van de NVI.’

Toch zijn de onderzoeksresultaten volgens Van Noordenne aanleiding voor een onderzoek onder haar leden. Bovendien pleit zij voor een betere regulering van de incassobranche via opleidingen, een keurmerk en strengere controle op naleving van de wet. ‘Wat ons betreft is het rapport een bevestiging van wat wij al jaren roepen. Er is iets heel erg mis in de sector.’

374,83 euro toegestaan; 603,29 wordt gevorderd.

De rekening in het voorbeeld is bijna 230 euro hoger dan wettelijk toegestaan. Inclusief incassokosten en rente mag de vordering maximaal 374,83 euro zijn, terwijl nu een bedrag van 603,29 wordt gevorderd.

De berekening van de incassokosten gaat vaak mis. Volgens de Wet Incassokosten, ingevoerd in 2012, mogen de incassokosten maximaal 15 procent zijn van de oorspronkelijke rekening. Bij kleine rekeningen mogen bureaus een hoger percentage vragen, met een plafond van 40 euro.

Een veelgemaakte fout is dat voor elke vordering eerst de incassokosten worden berekend om ze pas daarna op te tellen. Als iemand bijvoorbeeld vijf maanden zijn energierekening van honderd euro niet betaalt, dan zijn de incassokosten 75 euro (15 procent van 500). De totale rekening is 575 euro, eventuele rente daargelaten.

Vaak wordt voor elke afzonderlijke rekening van 100 euro het maximale bedrag van 40 euro gerekend. De incassokosten komen zo uit op 200 euro (40 keer 5). De totale rekening is dan 700 euro, 125 euro meer dan toegestaan .Bron:Volkskrant.
Lees ook:https://onrecht.wordpress.com/2014/03/27/nazi-deurwaarder-roven-geld-en-toekomst-weg/

Thaise misbruikmonnik Mettavihari deed ook graai uit de kas in Buddharamatempel in Waalwijk’

De Thaise boeddhistische Mettavihari ex monnik van de Buddharamatempel heeft zich niet alleen schuldig gemaakt aan misbruik van meer dan twintig volgelingen, maar eigende zich naar alle waarschijnlijkheid ook gedoneerd geld toe. Hij gaf dat vervolgens uit aan zijn zeer luxe levensstijl. Dat zegt voorzitter Toine van Beek van de Buddharamatempel in Waalwijk na eigen onderzoek.

Van Beek begon zijn onderzoek naar aanleiding van het misbruiken van volgelingen, dat eerder dit jaar bekend werd. De in 2007 overleden Mettavihari leidde de tempel in Waalwijk vanaf de jaren zeventig. Volgens de huidige voorzitter bezocht hij in die tijd onder meer mannelijke prostitués in Amsterdam en gokte hij.

Toezicht ontbrak, net als een administratie, waardoor de monnik ongecontroleerd zijn gang kon gaan. Mensen uit de voormalige omgeving van Mettavihari brengen hem ook in verband met dubieuze vastgoedtransacties en met de onderwereld, schrijft onderzoeksjournalist Rob Hogendoorn online op de website openboeddhisme.nl. Van Beek noemt Mettavihari in een reactie op die verhalen een schurk die zijn pij als dekmantel gebruikte. Begin jaren tachtig werd de monnik in Waalwijk weggestuurd, nadat hij door een minderjarige jongen van misbruik was beschuldigd. Van een zaak tegen Mettavihari is het echter nooit gekomen.

Excuses
Na vele jaren van zwijgen vonden de voormalige volgelingen het tijd om hun verhaal naar buiten te brengen. Recent eigen onderzoek zou uitgewezen hebben dat de schandalen veel omvangrijker waren dan aanvankelijk werd gedacht. Zo zou Mettavihari ook een 12-jarig jongetje hebben misbruikt.

Inmiddels hebben zich 22 slachtoffers van misbruik gemeld. Vijf van hen gaan op 19 september voor het eerst met elkaar een gesprek aan. Boeddhistisch leraar Frank Uyttebroeck en een maatschappelijk werkster begeleiden het gesprek.

Online meldpunt
Mogelijk zullen meer bijeenkomsten volgen. “Daarnaast zijn we druk bezig met een landelijk meldpunt voor seksueel misbruik of grensoverschrijdend gedrag binnen de boeddhistische gemeenschap”, vertelt Van Beek. “Dat gaat binnenkort de lucht in.”
De tempel heeft naar aanleiding van de schandalen en misbruik haar excuses aan de slachtoffers van het seksueel aangeboden. In een open brief betuigde huidig voorzitter Toine van Beek namens de tempel spijt ‘voor de misdragingen van Mettavihari’.

ODBned: Gepke de Leef strijd voor gerechtigheid tegen de almachtige foute overheid.

gepke de leef.jpg 1 De zaak Gepke de Leef.

Het is een zeer aangrijpend verslag van een vrouw die vecht voor gerechtigheid.

Maar die tot op heden niet krijgt. Een zaak die zich al jaren lang voortsleept door deze zeer sterke vrouw die niet aan opgeven denkt. Omdat haar vreselijk onrecht is aangedaan. Haar verslag liegt er niet om.

Ze heeft te maken met de overheid die zich als een Tiran een alleen heerser gedraagt en doen wat ze willen. Ten koste van haar levensvreugde. Haar leven wordt en is tot een hel gemaakt. Deze autoriteit de politie staat kennelijk boven de wet.

Aangifte worden niet geaccepteerd door de politie

De politie waar zij in aanraking mee is gekomen om onder/andere aangifte te doen. Kwelt haar, sterker nog men gebruikt geweld dreigt,- en wat al niet meer om haar te intimideren ze willen van haar af.  Een burger die alleen aangifte wil doen. Een burger die aangeschoten, en weerloos is, die juist hulp nodig heeft van in dit geval de politie. Wordt door deze overheid instantie zeg het nog maar even, ik benadruk het nog eens de politie in de kou gezet beter gezegd zwaar genaaid in alle opzichten.

De politie heeft er kennelijk belang bij de aangifte niet op te nemen

De politie heeft er kennelijk veel belang bij om die aangifte niet op te nemen. Politie is in alle gevallen de neutrale partij, en niets zou er in de weg moeten liggen om de aangifte te behandelen. Ook niet als de aangifte gericht zijn tegen medewerker(s) van die politie.

De politie als die niet corrupt is moet open staan voor aangifte en een eventueel onderzoek. Maar er blijkt nooit onderzoek te zijn gedaan. Je kent het spreekwoord van de politie waar geen rook is is zeker geen vuur. Met andere woorden onderzoek is niet nodig binnen het politie korps. En dat is machtsmisbruik. En het misselijk makende van dit soort affaires is dat 1 persoon in dit geval 1 persoon moet vechten tegen alle overheid instanties die ze op haar pad krijgt. In de strijd om gerechtigheid, namelijk van politie tot en met rechtbanken en zelfs de ombudsman en advocaten die betaal worden door haarzelf haar werk verleden “belastingen” maar dat geld natuurlijk voor iedere belasting betalende burger in Nederland. Geld, belasting geld wat gebruikt word tegen een rechtzoekende burger.

Gepke zegt het volgende  betreffende haar ervaringen met de politie  en meer overheidsdiensten waar ze mee te maken kreeg in het verleden.

En wat te denken van O.v.J’s die rechter/raadsheer zijn geworden en in die functie zaken tegen bijv politiegeweld/moord moeten beoordelen.. en dan de verdachte agenten dan ook als getuigen en niet als verdachte ondervragen. Meest smerige voormalig O.v.J. P.C. Kortenhorst. En wat te denken van O.v.J./AG Sacha Spoor die ook zaken voorbrengt waarbij haar man Bernt Schneiders is betrokken als korpsbeheerder politie regio Kennemerland en burgemeester van Haarlem.

Wanneer stopt dit drama nu eens zodat deze vrouw haar leven weer kan oppakken. Het is vreselijk te moeten concluderen dat de politie wie de burgers hun vrienden moeten zijn. Juist burgers kapot maken.

En deze zaak Gepke leef staat niet op zich zelf. Er zijn meer misstanden die te maken hebben met de politie. Maar zoals de ervaring ons heeft geleerd dekken alle overheid instantie in de meeste gevallen elkaar.

Het is zeer triest datgene te moeten concluderen in een land als Nederland waar van, de niets vermoedende burgers denken dat ze in een rechtstaat wonen. Het tegendeel ernstig genoeg waar is. Als je in een situatie beland raak waar de overheid tegen partij word. En dat kan zomaar gebeuren.

Kan je te maken krijgen met zware machtsmisbruik middelen, delicten van die overheid. Met resultaat dat je zonder daar invloed op heeft, in het afvoer putje beland ‘einde oefening’ van een rechtvaardig burger. Ik benadruk het, dat is wat er in Nederland gebeurd ten nadele van rechtvaardige burgers. En niet bij criminelen. Lees haar ervaringen met de politie. Op http://www.politiewilnietsmetaangiftedoen.wordpress.com/

Burgers die nadelige ervaringen hebben opgedaan zouden daar meer over moeten praten, meer kenbaar moeten maken. Maar dat gebeurd helaas te weinig. Nee de persoon Gepke van de leef,- die zijn maar op een hand te tellen in Nederland. Een vrouw die het er niet bij laat zitten en niet bang is uitgevallen. Maar door het niet kenbaar maken van andere schrijnende gevallen veroorzaakt door de overheid blijven deze verschrikkelijke misstanden plaatsvinden tegen weerloze burgers. Burgers open je ogen. Help deze vrouw steun haar.

Van Rey ‘verstoort’ radiouitzending L1

Van Rey 'verstoort' radiouitzending L1

Toen op de regionale Limburgse omroep L1 gesproken werd over het onderzoek naar Jos van Rey, besloot de van corruptie verdachte VVD-politicus de uitzending maar even bij te wonen.

Midden in de uitzending betrad Van Rey plots de locatie waar vandaan het radioprogramma live wordt uitgezonden op de regionale zender. Volgens ooggetuigen bemoeide hij zich vervolgens met het gesprek, ondanks dat hij geen officiële gesprekspartner was.

Omroep L1 ontkent overigens dat Van Rey zich met het gesprek heeft bemoeid. De politicus nam alleen plaats tussen het publiek en stond de omroep daarna te woord. “Ik wil de mensen in het gezicht aankijken”, zei Van Rey achteraf tegen L1. “Als mensen het allemaal zo goed weten, die er allemaal niet bij zijn geweest.”

Precies twee jaar geleden deed justitie een inval bij Van Rey.De Roermondse ex-VVD’er wordt verdacht van corruptie.

Daarom spraken hoogleraar criminologie Emile Kolthoff en de Limburgse journalist Hans Goossen in De Stemming over het onderwerp. Het onderzoek naar de hangen van Van Rey is overigens nog steeds niet afgerond. Onduidelijk is dan ook of hij uiteindelijk voor de rechter moet verschijnen.Bron spitsnieuws