ODBned: Varkens in Azie worden de hersenen ingeslagen.

In Nederland maken ze zich druk over bijvoorbeeld ritueel slachten over het welzijn van het dier door een Nederlandse politieke organisatie. Namelijk de Partij voor de Dieren. Ritueel slachten is niet van deze tijd, het is een eeuwen oude gewoonte van mensen die de oude gewoontes van heel lang geleden blijven koester. Gewoontes die in deze moderne tijd in het land van herkomst nog steeds word uitgevoerd

           Op de markt worden dagelijks honden geslacht

Maar in Azie gaat dat anders als boeren en daar gaat het over, een varken willen slachten om brood op de plank te krijgen. Beukt men voor het slachten, met een hamer de hersens in. Net zolang dat hij niet meer beweegd. Het zelfde gebeurd met honden die van straat zijn opgepikt. Die worden verkocht op de markt en staan in een rij te wachten en worden de hersens ingeslagen op een hoop gegooid en later geslacht om daarna verkocht te worden om op te eten. Bron:O.D.B.ned

Advertenties

‘ China van plan miljoenen fabrieksarbeiders te ontslaan.’

‘China van plan miljoenen fabrieksarbeiders te ontslaan’

De Chinese staat is van plan 5 tot 6 miljoen werknemers van industriële staatsbedrijven te ontslaan in de komende twee à drie jaar. Dit zeggen twee hooggeplaatste bronnen afzonderlijk tegen persbureau Reuters. De ontslaggolf is een poging de industriële overcapaciteit en vervuiling te bedwingen.

De Chinese industrie kampt met serieuze overproductie. Vooral in de staalindustrie stapelen de voorraden zich op. Een ingreep van de Chinese staat, door enkele miljoenen mensen te ontslaan, zou de grootste bezuinigingsactie zijn in bijna twintig jaar tijd.

Tussen 1998 en 2003 werden bijna 28 miljoen mensen ontslagen bij staatsbedrijven. Dat kostte de centrale overheid destijds 73,1 miljard yuan (10,3 miljard euro) aan herplaatsingskosten.

Staalindustrie

China kampt met overproductie en wil vervuiling terugdringen. Maar de Chinese staalindustrie moet nog erg wennen aan het nieuwe Vijfjarenplan. (+)

Volgens de ene bron raken 5 miljoen fabrieksarbeiders hun baan kwijt, volgens de ander zijn het er 6 miljoen. Beiden wensten anoniem te blijven, aangezien voor deze kwestie een spreekverbod geldt in de media. Massaontslag is een politiek zeer gevoelig onderwerp.

Naast een poging de overproductie in de industriële sector af te remmen, wil China ook de milieuvervuiling beteugelen. Dat zou nog een andere reden zijn om te korten op de industrie. Bron: Volkskrant.nl

Thaise misbruikmonnik Mettavihari deed ook graai uit de kas in Buddharamatempel in Waalwijk’

De Thaise boeddhistische Mettavihari ex monnik van de Buddharamatempel heeft zich niet alleen schuldig gemaakt aan misbruik van meer dan twintig volgelingen, maar eigende zich naar alle waarschijnlijkheid ook gedoneerd geld toe. Hij gaf dat vervolgens uit aan zijn zeer luxe levensstijl. Dat zegt voorzitter Toine van Beek van de Buddharamatempel in Waalwijk na eigen onderzoek.

Van Beek begon zijn onderzoek naar aanleiding van het misbruiken van volgelingen, dat eerder dit jaar bekend werd. De in 2007 overleden Mettavihari leidde de tempel in Waalwijk vanaf de jaren zeventig. Volgens de huidige voorzitter bezocht hij in die tijd onder meer mannelijke prostitués in Amsterdam en gokte hij.

Toezicht ontbrak, net als een administratie, waardoor de monnik ongecontroleerd zijn gang kon gaan. Mensen uit de voormalige omgeving van Mettavihari brengen hem ook in verband met dubieuze vastgoedtransacties en met de onderwereld, schrijft onderzoeksjournalist Rob Hogendoorn online op de website openboeddhisme.nl. Van Beek noemt Mettavihari in een reactie op die verhalen een schurk die zijn pij als dekmantel gebruikte. Begin jaren tachtig werd de monnik in Waalwijk weggestuurd, nadat hij door een minderjarige jongen van misbruik was beschuldigd. Van een zaak tegen Mettavihari is het echter nooit gekomen.

Excuses
Na vele jaren van zwijgen vonden de voormalige volgelingen het tijd om hun verhaal naar buiten te brengen. Recent eigen onderzoek zou uitgewezen hebben dat de schandalen veel omvangrijker waren dan aanvankelijk werd gedacht. Zo zou Mettavihari ook een 12-jarig jongetje hebben misbruikt.

Inmiddels hebben zich 22 slachtoffers van misbruik gemeld. Vijf van hen gaan op 19 september voor het eerst met elkaar een gesprek aan. Boeddhistisch leraar Frank Uyttebroeck en een maatschappelijk werkster begeleiden het gesprek.

Online meldpunt
Mogelijk zullen meer bijeenkomsten volgen. “Daarnaast zijn we druk bezig met een landelijk meldpunt voor seksueel misbruik of grensoverschrijdend gedrag binnen de boeddhistische gemeenschap”, vertelt Van Beek. “Dat gaat binnenkort de lucht in.”
De tempel heeft naar aanleiding van de schandalen en misbruik haar excuses aan de slachtoffers van het seksueel aangeboden. In een open brief betuigde huidig voorzitter Toine van Beek namens de tempel spijt ‘voor de misdragingen van Mettavihari’.

Opluchting over tegenspoed China is misplaatst.

Chinese economie

De tegenspoed in China is ook nadelig voor het Westen en zal het Chinese respect voor de mensenrechten niet vergroten.

Op den duur zouden zelfs westerse fundamentele waarden als mensenrechten en democratie kunnen worden ondermijnd

Is er reden voor opluchting nu de tijden van Chinese wondergroei definitief voorbij lijken? Waarschuwingen over de geopolitieke consequenties van de opmars van China waren er in de voorbije jaren genoeg. Het Westen heeft een serieus probleem, stelde de Britse China-kenner Martin Jacques in zijn bestseller When China Rules the World, nu een land dat zichzelf superieur acht de wereld gaat domineren.

De Amerikaans-Indiase econoom Arvind Subramanian voorzag een ‘G1’, een door China gedomineerde wereld, waarin voor het Westen slechts een toekomst ‘in de schaduw van Chinese dominantie’ was weggelegd. En de pan-Europese denktank ECFR sprak over het opkopen van Europa door China.

Dat we daarvoor bang moeten zijn, volgde uit andere schrikbeelden: in Afrika wint China grondstoffen zonder oog voor de belangen van de bevolking of het milieu; in het Italiaanse Prato en het Griekse Piraeus wordt gesproken over ‘Chinese arbeidsomstandigheden’ voor werknemers in de door Chinese investeerders gedomineerde textielindustrie en haven. Op den duur zouden zelfs westerse fundamentele waarden als mensenrechten en democratie kunnen worden ondermijnd door de groeiende macht van een land waarvan de leiders geen respect, of zelfs afkeer voor die waarden voelen.

Dat mag overdreven lijken, feit is dat China in drie jaar onder president Xi Jinping op een koers is beland die op gespannen voet staat met die westerse waarden. Het beruchte, interne partijstandpunt ‘Document no.9’ stelt dat de ‘universele waarden’ van het Westen slechts ten doel hebben China te verzwakken. Ook is onder Xi de repressie opgevoerd jegens mensenrechtenactivisten, dissidenten en Tibetanen. De censuur op internet is toegenomen en de media zijn nog meer onder druk gekomen om de partijlijn strikt te volgen.

Assertiever,

Gezien de bijdrage van China aan wereldwijde groei, zullen de gevolgen wereldwijd aanzienlijk zijn

Internationaal trekt China samen met Rusland op tegen westerse landen, bijvoorbeeld als het gaat om de Syrische burgeroorlog. In de Aziatische regio is Xi veel assertiever geworden, zie het aanleggen van eilanden en het vergroten van de militaire kracht, tot schrik van buurlanden. Dus is er niet inderdaad een reden ons te verkneukelen over het einde van een jaloersmakend tijdperk van hoge economische groei? Als het toenemend gevoel van superioriteit van Chinezen wat wordt ingetoomd, is dat niet zo slecht, zou je kunnen denken.

De werkelijkheid is dat Chinese tegenslag allerminst gunstig is voor Europa. Dat blijkt nu op de Europese effectenbeurzen de koersen serieus zijn gedaald door het uiteenspatten van de luchtbel op de beurs van Shanghai. Maar je kunt ook je oor te luisteren leggen bij topmannen uit het westerse bedrijfsleven. Die wisten in de afgelopen jaren van crisis op hun thuismarkten hun resultaten goed te houden dankzij uitstekende resultaten in China. Hun grootste zorg is nu dat de Chinese leiders niet in staat blijken de Chinese economie te stabiliseren.

Een ‘harde landing’ van China zal westerse ondernemingen in een flink aantal sectoren (autofabrikanten, machinebouwers, luxeproducenten) dwingen tot reorganisaties, zowel in China als hier. Ook zal die slecht uitpakken voor een groot aantal mkb-bedrijven die van export naar China afhankelijk zijn geworden. Gezien de bijdrage van China aan wereldwijde groei, een derde sinds 2008, zullen de gevolgen wereldwijd aanzienlijk zijn – met in Europa onvermijdelijk gevolgen voor de werkloosheid.

Misplaatste opluchting

Een internationaal conflict beginnen op binnenlands politieke gronden, is vaker vertoond.

Afgezien van dit egoïstische motief om China meer economische gezondheid toe te wensen, is het belangrijk te beseffen dat het land, ondanks decennia van geweldige groei, nog altijd het grootste aantal arme mensen herbergt, op India na. In dat licht is opluchting over de Chinese problemen moreel tamelijk verwerpelijk.

Het respect voor de mensenrechten is al evenmin bij een neergang gebaat. Zeker, het economisch succes heeft dat respect maar weinig verder gebracht, maar het ligt voor de hand dat mensenrechtenactivisten en dissidenten het bij economische neergang alleen maar moeilijker krijgen.

Bovendien liggen grotere sociale spanningen voor de hand en die kunnen repercussies op het vlak van de buitenlandse politiek krijgen. Als de economische problemen serieus worden, kan het voor Xi verleidelijk worden de aandacht daarvan af te leiden. Een internationaal conflict beginnen op binnenlands politieke gronden, is vaker vertoond. Dan ligt verstoring van de handelsstromen wereldwijd voor de hand, met nog grotere gevolgen voor het Westen. Kortom, iedere opluchting over economische tegenspoed van China is misplaatst.

Fokke Obbema is buitenlandredacteur van de Volkskrant.

De wonderjaren van China zijn nu echt voorbij

De boodschap uit Peking is keihard maar duidelijk: China’s economische wonderjaren zijn nu echt voorbij. Op de economische reuzensprongen van 10 procent of zelfs meer per jaar hoeft niemand nog te rekenen.

Ik denk dat we de afgelopen maanden steeds meer signalen te horen hebben gekregen dat de centrale regering vrede heeft met lagere groeicijfers

In het komende decennium wordt 7 procent al een hele klus volgens premier Li Keqiang. Weliswaar ronduit jaloersmakend voor de meeste landen, voor krachtpatser China bitter teleurstellend. In het afgelopen kwartaal kreeg de wereld al een voorproefje: China’s economie groeide in de eerste drie maanden van dit jaar met 7,7 procent in vergelijking met dezelfde periode in 2012.

Dat die daling maar tijdelijk zal zijn, willen de meeste waarnemers niet geloven. De Chinese economie bevindt zich op een absoluut keerpunt en dat kan ook Peking niet meer ontkennen. De grenzen van China’s ‘staatsgeleid kapitalisme’ zijn eindelijk bereikt.

‘Ik denk dat we de afgelopen maanden steeds meer signalen te horen hebben gekregen dat de centrale regering vrede heeft met lagere groeicijfers’, zegt Zhang Zhiwei, een econoom in Hongkong. ‘Daarbij is stabiliteit en continuïteit het belangrijkst.’

Kapitaalinjecties
Vanaf het begin van het economisch mirakel in de jaren tachtig moest China het hebben van gigantische kapitaalinjecties. Een verslaving die Peking na meer dan dertig jaar te boven probeert te komen. Eindeloze stromen geld werden gepompt in het bouwen van wegen, steden en fabrieken.

Om de lokale economische cijfers op te krikken, financierden provinciale bureaucraten immense infrastructuurprojecten zonder ook maar een blik te werpen op het uiteindelijke kostenplaatje.

Eeuwig verlieslijdende staatsbedrijven kunnen altijd stevig rekenen op de staatsbanken voor gemakkelijke en goedkope leningen. Dat terwijl de private sector om kapitaal zit te springen.

Geldkraan dichtgedraaid
Ook voor Peking lijkt de uiterste limiet van dat economische model nu dan toch te zijn bereikt. In 2012 droegen overheidsinvesteringen nog bij aan meer dan de helft van de nationale groei. Eind vorig jaar draaide de regering die geldkraan resoluut dicht.

Ook is de bodem van de spotgoedkope arbeidsmarkt in zicht. Lonen stijgen en vanwege de snel toenemende vergrijzing zijn er dit jaar voor het eerst minder arbeidskrachten beschikbaar.

Een schaarste die in de komende tientallen jaren alleen maar nijpender kan worden. De textielindustrie verhuisde al voor een groot deel naar goedkopere landen en naar verwachting zullen veel meer bedrijven volgen.

Te duur
‘De internationale industrie die China puur als productiebasis voor export gebruikten is er allang achtergekomen dat het daarvoor simpelweg te duur is geworden’, zegt de Nederlander Olaf Rietveld, die in Peking verkoopleider voor een kunstmestproducent is. ‘De enige mogelijkheid is dan om in China zelf af te zetten.’

Daar voegt hij aan toe dat juist dát nog niet zo simpel is. ‘Chinese consumenten zijn conservatief. Ze openen met moeite hun portemonnee.’ Zwakke algemene gezondheidszorg en magere pensioenen dwingen simpelweg tot nijver sparen.

Lees vandaag in de Volkskrant:’China bevindt zich in een eerste fase van een middeninkomen-economie en dat is niet meer terug te draaien.’Bron:volkskrantfoto:odbned

Azië wil het Westen niet domineren maar kopiëren’

Kishore Mahbubani-new

Kishore Mahbubani

Zuid-Oost Azië ASEAN

De opkomst van Zuid-Oost Azië (subregio van Azië) ja of nee

De welvaart is in sommige Aziatische landen onder/anderen te danken aan het kopiëren van vele producten bedacht ontwikkeld en gemaakt door het Westen. China is daar nu een groot voorbeeld van, en bijvoorbeeld Maleisië, en Japan in het verleden enz. Als de Britten Hong Kong niet groot hadden gemaakt zou het er voor China economisch heel anders uit gezien hebben heden ten dagen. Domineren wat deze heer Mahbubani schrijft is nu nog niet mogelijk. Wegens een heel groot gebrek aan  kennis, juiste school opleidingen en arbeids ervaring, (skills) als we spreken over echte kwaliteits producten. Het feit dat grote Westerse bedrijven zich hebben gevestigd in de landen in Azië heeft voor een betere welvaart aldaar gezorgd.

Maar grote Westerse bedrijven denken een grote vis te vangen met de goedkope productie aldaar. Dat is in het begin zo. Maar op langer termijn raken en ze de markt in Azië kwijt. Omdat men in Zuid-Oost Azië leert van het Westen, en zelf de touwtjes in handen gaan nemen. De vraag is of het een win-win situatie word. De ervaring leert dat de Westerse consument kies voor de goedkope producten zonder het besef te hebben van de fragile (kwaliteit), die men levert.Terwijl de Westerse consument gewend is aan die kwaliteit. Zijn alle landen in Zuid-Oost Azië  (subregio van Azië ) klaar om het op te nemen tegen de kwaliteit economie van het westen? De vraag is of landen in subregio van Azië op eigen houtje een gezonde economie kunnen handhaven met de Westerse kennis en zonder management van Westerse bedrijven.

Kennis economie is niet Aziatisch maar Europees. En in Azië wil men de zelfde economie en levensstandaard wat men in Europa heeft.

In het binnenland de arbeiders.
Veel al hebben mensen in Azië geen doel met het oog op de toekomst. Men leeft vandaag en als ze wat verdienen, komen ze de volgende dag niet altijd op het werk. Er is geen honger integendeel. Voedsel is er in overvloed. Men heeft een auto,en leeft er ontspannen. Er heerst niet overal in de Aziatiche landen een vorm van (Europese) arbeids discipline.

Westerse producten kopiëren doen ze al heel lang in Zuid-Oost Azië. Z.O Azië heeft een enorme achterstand op het Westen. Ondanks kennis en management van het Westen naar Azië toe is gegaan. Er is nog heel veel te doen en te kopiëren om een beetje in de buurt van het Westen te komen. Zonder kennis van het Westen blijft een groot gedeelte van de landen in Azië arm. (Uitgezonderd Maleisië en Singapore). Vooral in de binnenlanden. De hoofdsteden doen het beter door invloed van het Westen, omdat daar veelal Westerse bedrijven zich hebben gevestigd. Snoepen Aziaten mee. Er bestaat een kleine kring rijken dat is door samenwerking, business met Westerse bedrijven tot stand  gekomen.

De Aziatische economie is O/a gebaseerd op rubber, rijst, fruit, en orginele Aziatische producten en natuurlijk ook wat toerisme. Ook daar zien we een kleine groep rijke Aziaten. Investeerders, Westerse bedrijven en Westerse mensen die daar wonen, zijn dus nog steeds zeer belangrijk voor Azië. Zonder Westerse economische invloeden, maar die wel in Azië tot stand zijn gebracht. Is het door de bril van een Westers denkend persoon armoede in het binnenland en het overgrote deel in de steden. De vraag is,- nu dat de regeringen van de Zuid-Oost Aziatische landen kiezen voor een betere economie situatie.

IMG_0947Samenwerking van 10 landen Zuid-Oost Azië (subregio van Azië)

Brunei Cambodja Filipijnen  Indonesië laos Malesië  Myanmar  Singapore Thailand Vietnam Of de burgers de opleidingen die nodig zijn voor kwaliteit goederen producten te maken, te willen volgen. Als er al überhaupt opleidingen voorzijn. En de werk discipline kunnen en willen opbrengen. Om die kennis economie te realiseren te evenaarde die in Europa is. In Zuid-Oost Azië  gaan 10 landen zich namelijk verenigen in 2015 doel om een betere economische situatie te creëren. Maar zijn ze er klaar voor op alle fronten?

Wie gaat de kar trekken van arme landen in Zuid-Oost Azië “Singapore en Maleisië”

Staan de neuzen van de bevolking van de 10 landen allemaal de zelfde kant op.  Hebben ze economisch gezien kans van slagen in Azië en op de Europese markt in de toekomst bijvoorbeeld. Vooralsnog hebben ze de klok horen luiden maar weten in vele gevallen niet waar de klepel hangt. En lopen ze niet het zelfde risico met deze samenwerking waar nu de EU enorm mee worsteld? Succes. Bron:O.D.B.ned

Azië wil het Westen niet domineren maar kopiëren’

INTERVIEW Optimisme is een schaars goed dezer dagen. Ten onrechte, stelt Kishore Mahbubani in zijn nieuwe boek ‘Naar één wereld. Een nieuwe mondiale werkelijkheid’. De ergste armoede neemt af, in grote delen van de wereld is een nieuwe middenklasse in opkomst, de wereld wordt een steeds vreedzamere plek. En het kan nog beter, aldus de oud-ambassadeur van Singapore. Maar dan moet het Westen wel een beetje inschikken.

Wie is Kishore Mahbubani?

Kishore Mahbubani (1948. Singapore) studeerde filosofie in Singapore en Canada. Hij werd diplomaat,was ambassadeur bij de VN en is momenteel decaan van de Lee Kuan Yew schoolof Public Policy in Singapore. Hijmaakte furore met provocerende boeken als “De eeuw van Azie. Een onafwendbare mondiale machtsverschuiving’.Onlangs verscheen zijn nieuwe boek “Naar een wereld” Een nieuwe mondiale werkelijkheid.(Uitgeverij Nieuw Amsterdam)

U schrijft: ‘In de afgelopen zestig jaar is het mijn generatie betrekkelijk goed gegaan. Ik ben ervan overtuigd dat de volgende zestig jaar nog beter kunnen worden’. Vanwaar die opgewektheid?

“Het antwoord is eigenlijk heel simpel. Ik woon in Azië. Ik ben opgegroeid in de jaren vijftig en zestig in Singapore, dat was toen nog een echte derdewereldstad. Tot ik een jaar of tien was, hadden we geen toilet met waterspoeling. We hadden geen koelkast of tv. Maar de economie heeft een enorme groei doorgemaakt en dat zal de komende decennia zo blijven.”

Maar in Europa zien veel mensen de toekomst juist met angst tegemoet. Ze denken; het kan mijn kinderen alleen maar slechter gaan.

“Ik snap wel dat mensen hier zich zorgen maken. Maar dat is niet nodig. De omvang van de wereldeconomie neemt toe. De taart wordt groter. Ook al neemt het relatieve aandeel van Europa af, de welvaart kan op peil blijven. Maar dat vergt wel aanpassing. Het zou bijvoorbeeld goed zijn als ouders hun kinderen aanraden een of meer Aziatische talen te leren. Als je eenmaal de taal kent, kun je niet alleen beter communiceren, maar krijg je ook meer begrip voor de manier van denken.”

Veel Europeanen voelen zich bedreigd door de opkomst van Azië. U heeft er zelf in een aantal boeken op gewezen hoe succesvol Azië is en dat het Westen zich moet realiseren dat het op zijn retour is.

“Het doel van Azië is niet het Westen te domineren, maar het Westen te kopiëren. In Azië streven mensen naar hetzelfde comfortabele, vreedzame leven als in het Westen. Ze hebben geen enkele behoefte de wereld te veroveren of te overheersen.

“De reden waarom de samenlevingen in Azië, maar ook in Afrika en Latijns-Amerika, zoveel vooruitgang hebben geboekt, is dat er overeenstemming is over een cluster van normen en waarden. Overal zie je de opmars van wetenschap en techniek. De moderne geneeskunde heeft zich over de hele aarde verspreid. Rede en logica krijgen de overhand. Dat is een belangrijke bijdrage van de westerse universiteiten; ze hebben het virus van logisch redeneren tot in alle hoeken van de wereld verspreid.

“De opkomst van op Amerikaanse leest geschoeide business-schools: daar ben ik jaloers op én blij mee. Want die mensen hebben geleerd te denken in termen van win-win. Dat betekent: een beetje voor jou, een beetje voor mij en samen zijn we beter af. Maar dat besef moet nog wel doordringen tot het Westen. Nu hebben de Amerikanen en ook de Europeanen te veel het idee dat ze niets hoeven te veranderen.”

Wat moet er dan gebeuren?

“Kijk, we bevaren met 7 miljard mensen de wereldzee. Niet zoals vroeger op honderden boten en bootjes, maar in 193 hutten van één en hetzelfde schip. Alleen: iedere hut heeft zijn eigen kapitein, maar voor het schip is geen bemanning, geen gezagvoerder. Ik pleit niet voor één kapitein, maar wel voor betere samenwerking. En daarvoor hebben we de instellingen al; we hebben ze na 1945 opgericht.”

Maar de Verenigde Naties munten bepaald niet uit in daadkracht.

“Een van schandalen die ik beschrijf in mijn boek is hoe het Westen stelselmatig het gezag van de verschillende VN-organen heeft geprobeerd te ondermijnen. Dat mag in het verleden misschien enige logica hebben gehad, maar nu niet meer. Als je maar 12 procent van de wereldbevolking vertegenwoordigt, een minderheid bent dus, terwijl je in een almaar kleiner wordende wereld woont, is het in je eigen belang om sterke internationale instellingen te hebben en een sterk internationaal rechtssysteem. Er komt een tsunami van veranderingen aan, daar zullen we nu vast stevige institutionele dijken voor moeten bouwen.

“De keuze van een nieuwe secretaris-generaal over drie jaar biedt een mooie kans om daar wat aan te doen. Hij moet uit Europa komen, dat is aan de beurt. De vraag is: kunnen jullie voor een sterke leider zorgen of laten jullie weer je oren hangen naar de Amerikanen, die een zwakke leider willen?”

Wie heeft u daarbij in gedachten?

“Iemand als Angela Merkel lijkt me heel geschikt. Vergeet niet, in het Westen mag er dan vaak met dédain over de VN worden gesproken, dat geldt niet voor de rest van de wereld. Daar is de legitimiteit en het aanzien van de VN veel groter, is er niet dezelfde scepsis. Al willen ze wel wat aanpassing van de regels. Want die zijn duidelijk niet in het voordeel van de rest van de wereld. Kijk bijvoorbeeld ook naar IMF en Wereldbank, waarvan de voorzitters altijd uit Europa of de VS komen. Dat is absurd. Het Westen zal macht moeten delen. Maar dat is een geringe prijs als het resultaat een wereld is waarin iedereen beter af is.”Bron trouw.nl foto O.D.B.ned

Producten uit Azie slechts speelgoed kwantiteit

 

Zuidoost Azië 

Handarbeid ambachten, vakwerk, kwaliteit materialen.

Lieve mensen die Taaien maar gemetselde huizen bouwen kunnen ze niet.

 En dat zal ook wel nog heel lang zo blijven met hun manier van denken.

 

Materialen,men heeft geen kennis genoeg om dat te fabriceren ze hebben geen materialen uit het westen om hun producten te vergelijken men is daar dus niet bekend mee. Laat staan het bouwen van huizen op de juiste manier.   

In steden aldaar waar men ook nog in hutjes wonen, worden ook stenen huizen gebouwd en wel steeds meer. Het word gebouwd op de Aziatische manier van denken en doen. We spreken over stenen huizen bouwen. Iets wat niet echt Aziatisch (Thai) is. Het leven in hutten en planken huisjes dat is de oorspronkelijke manier van wonen. En dus ook bouwen. Er is dus geen basis voor kwaliteit over het algemeen te verwachten van de Thai.

In steden als Bangkok is de kwaliteit van bouwen soms anders (beter) daar staan veel hoge gebouwen naar Westers idee, bijvoorbeeld appartementen en kantoor gebouwen en veel westerse winkelcentra`s zijn er gebouwd. En natuurlijk overheids gebouwen scholen enz. enz. En ook kleine en wat grotere betonnen huizen voor stedelingen met verschillende inkomens. Ook in Thailand probeert men zich aan te passen aan het westen. Meestal gefinancierd door Europese en Amerikaanse bedrijven, die daar investeren. Om op die manier een economie te ontwikkelen. Want enkel van rijst afhankelijk zijn een van hun grote inkomsten bron kan niet meer. Want ze gaan te veel concurrentie krijgen van landen om hun heen in de toekomst.

Hun manier van werken

Het doet er voor een Aziaat dus niet zoveel toe dat er scheuren in muren en betonnen vloeren en betonnen draagbalken en fundatie ontstaan. Ze weten niet beter. Ook de afwerking in en rondom een huis is erg matig. Kwaliteit normen zijn hun over het algemeen onbekend. Het is dan ook een zeer lange weg voor een westerling, als hij zich geroepen voelt en het een uitdaging vind om de Thai daarin te proberen te veranderen. Een Thai kijkt alleen naar vandaag wat hij verdiend heeft. Een klanten kring opbouwen voor werk opdrachten doen ze niet aan. Cement dat niet aan de eisen zoals in Europa moet voldoen word gebruikt.

De materialen en de kennis daarvan.

De cement verhouding in de zakken zijn niet altijd het zelfde. Formules en verhoudingen van cement water zand en grind dat weten ze niet echt. Men mix op een andere manier. De Thaise manier. En nooit echt de zelfde verhoudingen. Er is maar een soort (beton) wat toegepast word op alles.

Bovendien door het ondeskundig maken van betonbekisting loop er veel cement water weg tijdens het storten met emmertjes. In de gaten en scheuren van de planken propt men stukken papier van de cement zakken, om zoveel mogelijk water wat er uitlopen wilt, tegen te houden. Als gaten te groot zijn leggen ze metselsteentjes er onder. Soms gebruikt men ijzerenconstructie tijdens het bouwen dat dient als bekisting wat betere stortkwaliteit geeft. De behandeling na het storten het nat maken van vloeren en palen om scheuren te voorkomen gebeurd niet, soms zie je dat men palen met plastiek hebben ingepakt dat zijn dan werkers die enige kennis hebben van beton. Maar van dilatatievoegen maken ho maar.

Aantrillen hebben ze nog nooit van gehoord en dat kan ook niet dan valt de bekisting uit elkaar. Beton triplex hebben ze nog nooit gezien. Bewapening plaatsen is van slechte kwaliteit men gebruikt ook geen afstandshoudertjes. En trekt de bewapening ook niet op tijdens het storten van vloeren. Het bepalen van het casco word door middel van touwtjes te richten bepaald. laserapparatuur hebben ze nooit van gehoord.

Cement om de slappe metsel steentjes op te metselen is nooit van de zelfde verhouding. Metselverbindingen dat word zelden toegepast. Het metsel werk is vaak van slechte kwaliteit. Men metselt koud tegen betonnen palen aan, muren staan daardoor eigenlijk gewoon los. In de deurkozijnen bijv. worden spijkers rondom ingeslagen, doel een soort van ankers. Dan plaatsen ze een kozijn in een openingen smeren cement tegen de opening en het kozijn aan. Lassen kunnen ze niet. En leveren dus zeer gevaarlijk werk af.

Dak constructies lassen even min, het is levensgevaarlijk hoe men dat maakt. Ook gebruikt men zwakke metalen constructie wat soms aan elkaar gepikt word. Verbindingen koud tegen elkaar, of op elkaar met zeer slecht onvolledig laswerk, Ze lassen niet maar pikken het aan elkaar. Slakken weg tikken om roestvorming tegen te gaan daar hebben ze geen idee van, word dus niet gedaan.

De meest belangrijke draagvlakken maken ze niet uit een stuk, lassen? nee (schijten) er gewoon een stuk(je) aan. Niets is haaks en recht. Veel constructie is niet passend gemaakt en doormiddel van stukjes betonijzer er tegenaan te lassen zit het dan vast.

 

Kortom de kwaliteit in het algemeen van een gebouwd huis in Thailand en huizen die moeten lijken op dat van een naar Amerikaans style gebouwde huis is slecht en gevaarlijk gemaakt. Aan de buitenkant kan het misschien best mooi lijken maar de basis is amateuristisch, slecht en gevaarlijk gemaakt.

Bouwmaterialen

Bouwsteentjes zijn zwak en niet massief waardoor gestukadoorde muren snel scheuren. Ook scheuren muren omdat betonnen draagbalken zakken. Pleisteren van muren een halve tot 1cm dik dan houd het voor een Thai wel op. En pvc buizen zijn van slechte kwaliteit plastiek, en ook niet echt rond. Hulpstukken en pijp passen daarom niet in elkaar dat geld voor afvoerpijpen, water en electrapijp materialen. Vaak en meestal zit een pijp 1cm in een hulpstuk bij electapijp nog minder en of helemaal niet. Stopcontacten en stekkers is van poppenkast kwaliteit, sloten ramen deuren het is niet goed ronduit slecht. Zeer inbraak en lekkage gevoelig.

Deuren en kozijnen en ook ramen zijn meestal scheluw, (Krom) en vol met houtworm. De meest belangrijke materialen om een kwaliteit en safe huis te bouwen zoals in Europa is er dus niet. Hier in Azië met name Thailand nodigen het bedrijfsleven en de overheid westerse delegaties uit, top mensen van bedrijven, om proberen kennis te vergaren.

Men vraagt zonder blikken of blozen om kennis, kennis van bedrijven op allerlei gebied die hun kwaliteits- producten in de eerste instantie zelf ontwikkelen en er ook succes mee hebben op de markt. De Thai vraagt gewoon aan die bedrijven hun geheimen te geven aan de Thai zodat hun dan de producten kunnen maken voor die westerse bedrijven. De meeste Taaien hebben nooit een opleiding op een technische school gehad of gezien. Men geeft zich wel uit voor een  handarbeider. Wat je meestal te horen krijgt is dat men heeft gewerkt in Saudi-Arabië en daar vakkennis heeft opgedaan, of in andere islamitische landen waar gebouwd word onderleiding van westerse aannemers.

Aannemelijk is dat niet want hoe komen ze aan geld om zo een dure vliegreis te betalen bovendien is het niet gemakkelijk voor een Thai en voor buitenlanders om de grens over te gaan men moet dan eerst documenten invullen men wil weten waarom je het land verlaat bijv. plus pasfotos erbij inleveren en 1500 baht betalen om het land te kunnen verlaten. Spontaan het land verlaten zoals in Europa het geval is kan niet in Thailand. Bovendien moet je betalen zoals ik al melde, om de grens over te willen gaan. 1500 baht is een derde van een Thai zijn maand salaris.

 

Thailand middelmatige menselijke ontwikkeling op wereld ranglijst nr 103 van de 187 landen. In vergelijking met Nederland nr 3

 http://hdrstats.undp.org/en/countries/profiles/THA.html

 http://hdrstats.undp.org/en/countries/profiles/NLD.html

De arbeiders 

Bij het begin van de bouw werken dan taaien, die hebben nagenoeg geen gereedschap bij hun, alleen het hoog noodzakelijke. Men vraagt meestal aan de opdrachtgever om gereedschap te kopen. Gereedschap daar investeren ze prakties niet in. Soms hebben ze bijvoorbeeld een waterpas bij hun, die niet goed meer is. Een oude hamer en een troffeltje, om enig gereedschap te tonen. En gebruiken het wel tijdens de bouw. Men heeft er geen enkel probleem mee als het huis ernstige gevaarlijke gebreken heeft bij aflevering. Huizen worden ook niet gecontroleerd door een gemeente of overheid. Aansprakelijkheid bestaat daar niet. En zeker geen garantie.  

http://www.thailandblog.nl/maatschappij/thaise-bouwkunst/

Wat beschreven word over bouwen en bouwmaterialen  dat is wel de manier hoe het gaat in Azië. Misschien soms met uitzonderingen. Met name in Thailand China enz. enz. (Voor buitenlandse aannemers uit het westen die huizen bouwen en de Taaien leren werken en sturen, is de kwaliteit soms een stuk beter en zelfs luxe. Het kost veel tijd en energie en je moet de juiste Taaien zien te vinden die willen leren. Het is mogelijk maar dat zijn uitzonderingen.

Dat geld dus ook voor hun export producten maar ook misschien met uitzonderingen. De producten worden bovendien niet echt gecontroleerd op kwaliteit en veiligheid. En of etenswaren niet besmet zijn en of er geen schadelijke dingen worden toegevoegd ik de etenswaren. Er is dus voor de Aziaten nog heel veel te leren als het om de juiste mentalitiet en de kwaliteit van bouwen en produceren gaat. Ze hebben nog een enorme achterstand op het westen, zelfs met de voorbeelden die ze hebben van het westen. Maar dat is dan ook wel begrijpelijk.

Maar ja de Europeaan let maar op een ding en dat is de prijs. Hoe en waarvan het gemaakt is daar denken ze verder niet bij na.

De werkers van dit bouwprojectje gebruikt beton afkomstig van een betonbedrijf dat betere kwaliteit levert, vaak in opdracht van een buitenlander die een huisje laat bouwen.

Pers Zuidoost Azië 

_________________ONRECHTDATABANKBUREAU.NED ________________